เย่หลิงนึกอะไรขึ้นมาได้กะทันหัน จึงถามอย่างจริงจังว่า “ตอนนั้นพวกเราอายุเท่าไรกัน?”
เธอไม่มีความทรงจำช่วงนั้นเลย หรือว่าความทรงจำจะผิดพลาดอีกแล้ว? หรือยังมีเรื่องอะไรที่เธอยังไม่ทันสังเกตเห็น ถึงได้ความจำเสื่อมหนักขนาดนี้ ดูท่าสถานการณ์จะไม่ค่อยดีแล้ว—
สิงเหนียะตอบอย่างตรงไปตรงมา “ห้าขวบไง มีอะไรเหรอ? ไม่สิ อาตมาหมายถึง โยมมีข้อคิดเห็นอะไรหรือ?”
สิงป้าเสริมว่า “ตอนนั้นโยมทั้งสองมาเยี่ยมบ้านอาตมาและพักอยู่ถึงแปดวัน ตอนนี้กลับลืมกันเสียแล้ว อาตมาเศร้าใจมาก”
เย่หลิง: “?”
เซี่ยหวยโจว: “……”
คอมเมนต์เด้งขึ้นมา: 【……】
【หะ...ห้าขวบเหรอ?】
【เข้าใจผิดพวกคุณแล้ว ที่แท้ก็เจอกันตอนห้าขวบ แถมเจอกันตั้งแปดครั้ง ตอนนี้จำไม่ได้ก็สมเหตุสมผลอยู่หรอก ฮ่า ๆ ดูเรื่องนี้สิ】
เย่หลิงว่า “ไม่ใช่แล้ว ใครจะไปจำเรื่องตอนห้าขวบได้ชัดขนาดนั้น!”
ตอนเด็กเธออาจเคยไปเมืองหลวงจริง ๆ ยังไงตระกูลเย่ก็อยู่ที่นั่น
แต่ไปเยี่ยมบ้านใคร เธอลืมไปหมดแล้วจริง ๆ
เย่หลิงจึงถามด้วยความอยากรู้สุดขีดว่า “ชื่อจริงของพวกคุณคืออะไร?”
……
ในเวลาเดียวกัน ซูหว่านฉิงก็ขมวดคิ้ว: ‘เธอบอกไม่ใช่เหรอว่าคุณชายสองคนจากตระกูลอู๋อยู่ที่วัดหนานตู้? อยู่ตรงไหนกัน ทำไมยังไม่เห็นตัวเลย?’
ระบบหมอกดำก็งุนงงไม่แพ้กัน: ‘แผนที่แสดงว่าพวกเขาอยู่ที่นี่ ตามเนื้อเรื่องแล้วคุณชายสองคนนี้จะตกหลุมรักนางเอกพร้อมกัน จนพี่น้องแตกคอกันเพราะนางเอก สุดท้ายก็ยอมเป็นหมารับใช้ให้เธอทั้งคู่’
แต่หมารับใช้ตัวใหญ่ของนางเอกในเรื่องเดิม ทำไมยังไม่โผล่มาอีก? คนก็อยู่ที่วัดหนานตู้ไม่ใช่เหรอ หรือว่าเขิน?