เซี่ยหวยโจวกำลังคุยโทรศัพท์กับประธานเซี่ย
ประธานเซี่ยถามเสียงดังลั่น «ทำไมแกถึงมีรักวัยเรียน! แกยังเป็นลูกฉันอยู่หรือเปล่าเนี่ย?! ว่ามา ทำไมมีรักวัยเรียนกับเสี่ยวหลิงแล้วไม่บอกฉัน!»
เขาแทบสติแตก แทบสติแตกจริง ๆ หลังสอบสวนคนในบ้านทุกคนแล้ว เขาก็พบอย่างตื่นตระหนกว่าเรื่องที่ลูก ๆ มีรักวัยเรียน ทุกคนในบ้านรู้กันหมด มีแค่เขาคนเดียวที่ไม่รู้!
ทั้งภรรยา น้องสาว ลูกชาย ลูกสาว แถมพ่อบ้านอีกสามคน ต่างก็รวมหัวกันหลอกเขา! ยังมาปั่นหัวเขาอีก! ยืนกรานว่าเขาตามใจลูก ๆ ให้มีรักวัยเรียน พวกเขาถึงไม่รู้เรื่อง
ไม่รู้เรื่องกับผีน่ะสิ!
ที่แท้มีแค่ฉันคนเดียวที่ถูกปิดหูปิดตา
เซี่ยหวยโจวถามอย่างสงสัย «เพราะผมมีรักวัยเรียน ผมถึงเป็นลูกคุณไม่ใช่เหรอครับ? ก็เลือดพ่อเลือดลูกเดียวกันนี่»
ประธานเซี่ยที่เคยมีรักวัยเรียนกับภรรยาเหมือนกัน «……»
ประธานเซี่ยหัวเราะ «ฮ่า ๆ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว แกโทรกลับมาทำไม? จะหาทนายให้คุณเมิ่งเหรอ? ได้สิ»
เซี่ยหวยโจวตอบ «เปล่าครับ ผมจัดการเรื่องทนายเรียบร้อยแล้ว แค่อยากถามเรื่องผมกับเย่หลิง… เอ่อ เรื่องเมื่อก่อนน่ะครับ»
«?» ประธานเซี่ยงงจนพูดไม่ออก «แกนี่อวดความหวานใส่หน้าพ่อเลยใช่ไหม! แกกับเสี่ยวหลิงยังมีอะไรให้พูดถึงอีกล่ะ! ตอนอายุห้าขวบก็อุ้มเขากลับมาบ้านแล้ว ยืนกรานจะเลี้ยงไว้ที่บ้านเราให้โต ดี ๆ ก็ได้ ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้!»
ประธานเซี่ยพูดต่อ «ฉันบอกว่าแกยังเด็กนิดเดียวก็หาภรรยาตัวน้อยมาไว้เลี้ยงแล้ว แกกลับบอกว่าแกต่างหากเป็นภรรยาตัวน้อยของเสี่ยวหลิง ให้ฉันเตรียมสินเดิมไว้ เพราะโตขึ้นแกจะไปแต่งเข้าบ้านเขา!»