เย่เจ๋อหมิงมีน้องสาวคนหนึ่งชื่อเย่เจ๋อหลิง อายุยี่สิบเจ็ดปี เป็นนักแสดงละครเต้นรำ เธอเป็นคนแรกที่พบเหตุเพลิงไหม้และโทรแจ้งหน่วยดับเพลิง
เมื่อฝางรุ่ยและเสี่ยวจางไปหาเธอ เธอยืนอยู่นอกแนวกันเขต กำลังชกต่อยกับผู้หญิงอีกคนหนึ่ง และมีตำรวจหญิงหลายนายกำลังแยกทั้งสองออกจากกัน
ผู้หญิงที่ถูกตีเป็นอดีตแฟนสาวของผู้ตาย ชื่อหลินหลาน
"อีแพศยา มาทำไม ไฟครั้งนี้เป็นแกจุดใช่ไหม แกทำให้พี่ชายฉันตายใช่ไหม ฉันรู้เลย แกไม่มีวันยอมปล่อยพี่ชายฉันไปหรอก"
เย่เจ๋อหลิงดึงผมหลินหลานอย่างแรง ด่าแบบไม่บันยะบันยัง พฤติกรรมหยาบคายของเธอช่างไม่เข้ากับหน้าตาที่สวยสง่าของเธอเอาเสียเลย
"เจ๋อหลิง พี่ชายเธอเป็นคนให้ฉันมาเอง"
ผมของหลินหลานยุ่งเหยิง มีรอยขีดข่วนหลายแห่งตามตัว แต่น้ำเสียงของเธอยังคงอ่อนโยน มองเย่เจ๋อหลิงเหมือนมองเด็กดื้อ
"พูดเพ้อเจ้อ! ไม่มีทาง! พี่ชายฉันสัญญากับฉันแล้ว ต่อไปเขาจะไม่พบแกอีก แล้วเขาจะโทรหาแกได้ยังไง แกโกหก!" ยิ่งพูดเย่เจ๋อหลิงยิ่งคลุ้มคลั่ง สายตาดุร้ายราวกับจะฉีกหลินหลานเป็นชิ้น ๆ
"พี่ชายเธอบอกว่า เขาอยากเจอหน้าฉันครั้งสุดท้าย"
"หุบปากไปเลย! แกยังจะจินตนาการ ว่าพี่ชายฉันชอบแกอีกเรื่อย พี่ชายฉันเกลียดผู้หญิงใจร้ายอย่างแก เขาจะไม่พบแกเด็ดขาด!"
หลินหลานเริ่มโต้กลับอย่างดุเดือด: "ยังไงก็เป็นพี่ชายเธอที่ให้ฉันมาเอง เธอก็ไม่ใช่พี่ชายเธอซะหน่อย จะรู้ได้ยังไงว่าเขาไม่อยากพบฉัน?"
"หุบปาก! ฉันรู้สิ พี่ชายฉันบอกว่าแกเป็นผู้หญิงเลว!"
เมื่อเห็นฝางรุ่ยกับเสี่ยวจางเดินเข้ามา เย่เจ๋อหลิงก็มีกำลังใจขึ้นมาทันที
"คุณตำรวจ ไฟในบ้านพี่ชายฉันต้องเป็นผู้หญิงคนนี้จุดแน่นอน เธอคือฆาตกร! พี่ชายฉันทิ้งเธอ เธอก็แค้นใจ เลยฆ่าพี่ชายฉัน!"
"คดีนี้เราจะสืบสวนให้กระจ่างเอง คุณเย่ เชิญกลับไปที่โรงพักกับเราก่อนเพื่อทำบันทึกคำให้การ"