ปุ!
หอกไม้แทงลงไปในน้ำอย่างแรงจนสาดกระเซ็นเป็นวงกว้าง แต่กลับแทงไม่โดนอะไรเลย
หลินเช่ไม่ได้หงุดหงิด เขาเก็บหอกไม้ขึ้นมาใหม่ แล้วมองหาโอกาสอีกครั้ง
เป้าหมายของเขาคือปลาซาร์ดีนาที่มีดวงตาโตงอกอยู่บนหัว หลินเช่เรียกมันว่าซาร์ดีนาตาเดียว ปลาชนิดนี้มีอยู่มากที่สุดในแม่น้ำ และนับว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ดูปกติที่สุดแล้ว
ยกเว้นดวงตาโตดวงนั้น อย่างน้อยส่วนอื่นก็ยังดูเหมือนปลา แถมปลาส่วนใหญ่ยังมีขนาดเท่าฝ่ามือ คนละสองตัวก็อิ่มแปล้แน่นอน
แทงปลาไม่โดนอยู่หลายครั้ง หลินเช่เริ่มหน้าแดง เขาพบว่าปลาเหล่านี้ตอบสนองไวมาก บ่อยครั้งเพียงเขาเข้าใกล้ พวกมันก็ว่ายหนีไปแล้ว
แต่พอเขาถอยออกมา ปลาเหล่านั้นก็ว่ายกลับมาอย่างรวดเร็ว
เขาถูกปลาหยอกเข้าให้แล้ว!
การค้นพบนี้ทำให้หลินเช่หน้าแดงก่ำ เขาทิ้งหอกยาวแล้วหยิบหินกรวดลูกกลมก้อนใหญ่ขึ้นมาทุบใส่ไม่ยั้ง
บริเวณใกล้ฝั่งน้ำไม่ลึกนัก เมื่อเจอการโจมตีราวกับอุกกาบาตตกจากฟ้า ซาร์ดีนาตาเดียวบางส่วนก็หนีไม่ทัน พลิกหงายท้องขึ้นมาเสียแล้ว
หลินเช่ดีใจสุดขีด ไม่คิดเลยว่าจะได้ผลลัพธ์เกินคาดแบบนี้ สมแล้วที่การโจมตีให้แม่นยำจะสู้การถล่มพื้นที่ด้วยอาวุธหนักไม่ได้
ซาร์ดีนาตาเดียวที่รอดพากันว่ายหนีลงไปในที่ลึกกว่า ราวกับกำลังดูถูกว่าหลินเช่เล่นไม่เป็น
หลินเช่เก็บพวกมันขึ้นมาอย่างร่าเริง รวมแล้วได้ห้าตัว มื้อเย็นมีแล้ว
ได้ของมาเท่านี้ หลินเช่ก็ไม่คิดจะจับปลาต่อ น้ำในแม่น้ำค่อนข้างเย็น เขาเริ่มรู้สึกหนาวจนตัวแข็ง
มีอาหารแล้ว ขั้นต่อไปก็คือลับหินกรวดสองก้อนที่มีรูปทรงคล้ายขวาน ให้ด้านหนึ่งคมขึ้น
เขาใช้หินริมแม่น้ำลับอยู่ราวครึ่งชั่วโมง จากนั้นลองทดสอบกับซาร์ดีนาตาเดียวดู ก็พบว่าคมมากทีเดียว
หลินเช่จึงผ่าท้องปลาซาร์ดีนาทั้งหมด เอาเครื่องในออก แล้วล้างให้สะอาด
【ตรวจพบว่าผู้เล่นมีซาร์ดีนาตาเดียวห้าตัว เป็นทรัพยากรส่วนตัวของผู้เล่น หากบริจาคให้ค่ายพักจะได้รับค่าคุณูปการ ต้องการบริจาคหรือไม่?】
“ไม่!”
หลินเช่ใช้หอกไม้เสียบผ่านเหงือกของซาร์ดีนาตาเดียวทั้งห้าตัว แล้วแบกของที่ล่ามาเดินอาด ๆ ผ่านค่ายพักอีกครั้ง
ชาร์ลส์กับคนอื่น ๆ ยังคงกำลังก่อไฟ พอได้ยินเสียงก็หันไปมอง แล้วเห็นหลินเช่แบกปลาอยู่เต็มหลัง ดวงตาของพวกเขาพลันแดงก่ำ
ผ่านไปสองชั่วโมงแล้ว พวกเขายังจุดไฟไม่ติดด้วยซ้ำ แต่หลินเช่กลับจับปลาได้มากมายขนาดนี้
เป็นผู้เล่นเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมถึงต่างกันขนาดนี้นะ?
หลายคนสบตากัน ก่อนจะทิ้งงานในมือแล้ววิ่งไปทางแม่น้ำ พวกเขาก็จะไปจับปลาเหมือนกัน
ส่วนเรื่องไฟ อย่างมากก็แค่ยอมเสียหน้าไปขอยืมไฟจากคนจีนคนนั้นสักหน่อย
หลินเช่เดินกลับมาข้างกองไฟ หลี่เสวียนหมิงกำลังงัดข้อกับต้นไม้ที่มีขนาดเท่านิ้วโป้งอยู่ไม่ไกล เขาใช้หินทุบดังโครมคราม ดูท่าทางออกแรงอย่างยากลำบาก จนแทบจะกัดมันด้วยฟันอยู่แล้ว
หลินเช่วางปลาลง เดินไปหาหลี่เสวียนหมิง แล้วยื่นหินกรวดที่ลับจนคมให้เขา
“ลองใช้ไอ้นี่ดู!”
“ลูกพี่ ลูกฉลาดจริง ๆ ทำไมผมถึงนึกไม่ออกว่าจะไปหาหินกรวดมาสักก้อนนะ”
“พูดมากน่า มาช่วยฉันตัดต้นไม้สองต้น เอาไว้ทำด้ามขวาน”
หลินเช่หาต้นไม้สองต้นที่หนาพอ ๆ กับข้อมือ จากนั้นหยิบหินกรวดขึ้นมาทุบไม่ยั้ง หลี่เสวียนหมิงก็ทำตามเขา
พอมีเครื่องมือแล้ว ไม่นานทั้งสองก็ตัดต้นไม้ได้สองท่อน ต่างคนต่างลากกลับมาที่กองไฟ วางของลงแล้วเตรียมพักสักหน่อย
วันนี้ใช้แรงมากกว่าปกติอย่างหนัก พอตรวจดูค่าพละกำลัง ก็เหลือเพียงสามสิบหน่วย
แม้แต่หลี่เสวียนหมิงที่เห็นซาร์ดีนาวางอยู่ข้างกองไฟ ก็ทำได้แค่ตะโกนบอกอย่างหมดแรง
“ลูกพี่ คุณสุดยอดไปเลย!”
จากนั้นเขาก็ล้วงเบอร์รีที่เพิ่งเก็บมาออกจากกระเป๋า แล้วยื่นให้หลินเช่
“ลูกพี่ เบอร์รีพวกนี้ไม่รู้ว่ามีพิษหรือเปล่า ช่วยดูให้หน่อย!”
“อ้อ แล้วระบบยังแจ้งผมด้วยว่าบริจาคเบอร์รีพวกนี้ได้”
“เดี๋ยวฉันบอก”
หลินเช่รับมา มองเบอร์รีสีแดงปนเขียวในมือ แล้วก็ไม่รู้ว่าตกลงมันมีพิษหรือเปล่า
ในตอนนั้นเอง!
“ผู้เล่นสัมผัสพืชป่า กำลังตรวจสอบพรสวรรค์ประจำอาชีพ”
“ตรวจสอบสำเร็จ!”
【เบอร์รีป่า: ไม่มีพิษ รับประทานได้ หลังรับประทานจะฟื้นฟูพละกำลังได้เล็กน้อย หากรับประทานมากเกินไป ความหิวจะเพิ่มขึ้นภายในครึ่งชั่วโมง】
หลินเช่ชะงักไป พรสวรรค์ของอาชีพ【ชาวนา】ของเขาใช้แบบนี้นี่เอง
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่าหลี่เสวียนหมิงมีอาชีพอะไร
หลินเช่หยิบเบอร์รีป่าขึ้นมา เช็ดกับเสื้อผ้าแล้วใส่เข้าปาก รสเปรี้ยวอมหวาน ช่วยเรียกน้ำย่อยได้ดีทีเดียว มิน่าถึงบอกว่าจะทำให้หิวมากขึ้น
หลี่เสวียนหมิงเห็นเข้าก็เริ่มร้อนใจ
“ลูกพี่ เรายังไม่รู้เลยว่ามีพิษหรือเปล่า!”
“ไม่มีพิษ ฉันใช้พรสวรรค์ประจำอาชีพตรวจสอบแล้ว”
หลี่เสวียนหมิงเห็นดังนั้นก็ล้วงเบอร์รีออกมาสองลูกแล้วกินไปพลางพูดไปพลาง
“ลูกพี่ คุณต้องเป็นตัวเอกแน่ ๆ ผมเลือกติดตามคนไม่ผิดจริง ๆ”
หลินเช่ไม่ได้ตอบ แต่กลับถามว่า
“อาชีพของนายคืออะไร? พรสวรรค์ส่วนตัวล่ะ?”
“อาชีพของผมคือ【พ่อครัว】 ตอนตรวจสอบครั้งแรก ระบบบอกว่าบรรพบุรุษหลายรุ่นของครอบครัวผมเป็นพ่อครัว เลยได้รับอาชีพพ่อครัวมาโดยอัตโนมัติ”
“พรสวรรค์ประจำอาชีพคือมีโอกาสสูงที่จะตรวจสอบได้ว่าวัตถุดิบมีพิษหรือไม่ และมีโอกาสอยู่บ้างที่จะปรุงอาหารที่มีผลพิเศษออกมาได้”
“แต่เมื่อกี้ตรวจเบอร์รีไม่ออก”
“พรสวรรค์ส่วนตัวชื่อ【ผู้ได้เลือกล้นฟ้า: โชคดีหรือโชคร้ายล้วนเป็นชะตา และคุณคือผู้ที่โชคดีคอยเกื้อหนุน】”
ข้างหลังยังมีคำอธิบายอีกว่า “ในโชคดีมีเคราะห์ ในเคราะห์มีโชคดี”
หลินเช่ฟังจนตาเป็นประกาย หลี่เสวียนหมิงต่างหากที่น่าจะเป็นตัวเอก ในสภาพแวดล้อมป่าเถื่อนแบบนี้ จะรอดไปจนถึงท้ายที่สุดได้หรือไม่ นอกจากความสามารถของตัวเองแล้ว ยังต้องพึ่งโชคจริง ๆ
นี่แหละพิมพ์เขียวของตัวเอก!
แต่หลินเช่ก็แค่คิดเท่านั้น แม้จะอิจฉาพรสวรรค์นี้ แต่เขาไม่มีทางฝากชะตาชีวิตของตัวเองไว้กับโชค
“ในเมื่อนายเป็นพ่อครัว ปลาพวกนี้ก็ให้นายย่าง ฉันจะไปทำขวานสองเล่ม”
“ได้เลย!”
“สำเนียงนายมาจากยูนนานหรือกุ้ยโจว?”
“ผมมาจากจักรวรรดิเจียหมา”
“ลูกพี่มาจากที่ไหนล่ะ?”
“ฉันมาจากเสฉวน”
“เฉิงตูเหรอ?”
ทั้งสองเงียบไปชั่วครู่!
“ไม่รู้ว่าที่นี่มีผักชีล้อมกับพริกไหม หาเอามาทำน้ำจิ้ม กินกับปลาย่างนะ แค่คิดก็...”
……
ทั้งสองคุยกันไปทำงานกันไป ราวกับออกไปปิกนิกทำอาหารกลางแจ้ง ไม่เห็นบรรยากาศเอาชีวิตรอดในป่าเลยแม้แต่น้อย
หลินเช่เรียนรู้แบบแปลนการทำขวานหินมาแล้ว จึงเข้าใจขั้นตอนทั้งหมดเป็นอย่างดี ขั้นแรกใช้หินก้อนเล็กที่ค่อนข้างแหลมเจาะรูบนท่อนไม้ที่ตัดมา จากนั้นใช้ถ่านจากกองไฟเผาขยายรูจนสามารถฝังขวานหินที่ลับคมแล้วเข้าไปได้ สุดท้ายใช้เชือกที่บิดจากเปลือกไม้มัดให้แน่น เท่านี้ขวานหินก็เสร็จสมบูรณ์
แม้จะเป็นของง่าย ๆ แต่นี่คือเครื่องมือชิ้นแรกของพวกเขา วันแรกของการเอาชีวิตรอดในป่า กับการทำขวานหินด้วยมือเปล่า
“ติ๊ง!”
“สร้างสิ่งของสำเร็จสามชิ้น ปลดล็อกตราสัญลักษณ์มือว่องไวแล้ว!”
【ตราสัญลักษณ์มือว่องไวระดับต้น:】
【เงื่อนไขการปลดล็อกตราสัญลักษณ์: สร้างสิ่งของสำเร็จสามชิ้น (กองไฟ หอกไม้ ขวานหิน)】
【ผลของตราสัญลักษณ์: เพิ่มความชำนาญในการสร้างสิ่งของ เพิ่มความเร็วของมือ 10% และเพิ่มความคล่องแคล่วของนิ้วมือ 5%】
【การเลื่อนระดับตราสัญลักษณ์: สร้างสิ่งของสำเร็จห้าสิบชิ้นเพื่อเลื่อนเป็นตราสัญลักษณ์มือว่องไวระดับกลาง!】
(นิ้วมือของคุณคล่องแคล่วเป็นพิเศษ)
หลินเช่ตาเป็นประกาย เขาไม่คิดเลยว่าแค่ทำเครื่องมือสามชิ้นก็จะปลดล็อกพรสวรรค์【ตราสัญลักษณ์พลัง】ของตัวเองได้ ความเร็วของมือเพิ่มขึ้น 10% แถมยังรู้สึกว่านิ้วมือคล่องแคล่วขึ้นด้วย
ด้วยความเร็วมือขนาดนี้ การก่อไฟด้วยการหมุนไม้ก็ง่ายดายแล้วไม่ใช่หรือ!
การทำสิ่งของช่วยปลดล็อก【ตราสัญลักษณ์มือว่องไว】 แล้วการทำอาหารจะปลดล็อกตราสัญลักษณ์ได้ด้วยหรือเปล่า?
หลินเช่เดินไปที่กองไฟด้วยใจร้อนรุ่ม หลี่เสวียนหมิงที่กำลังย่างปลาโดยหันหลังให้หลินเช่รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง พอหันมาก็เห็นดวงตาของหลินเช่แทบจะลุกเป็นไฟ
“ลู...ลูกพี่! คุณมาจากเฉิงตูจริง ๆ เหรอ?”
หลินเช่ชะงัก เรื่องอะไรไร้สาระกันนี่
แต่แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าเจ้าหมอนี่เข้าใจผิดไปไกลแล้ว
“ไปให้พ้น ฉันเป็นผู้ชายแท้ ๆ”
หลินเช่ยื่นขวานหินในมือให้หลี่เสวียนหมิง
“เอาปลาย่างมาให้ฉัน นายไปตัดไม้มาเพิ่ม”
“ลูกพี่ ผมเป็นพ่อครัว ทำอาหารแล้วจะได้ค่าประสบการณ์อาชีพ”
“เมื่อกี้ผมย่างปลาไปสามตัว ได้ค่าประสบการณ์เพิ่มมาสามแต้ม!”
หลินเช่มองอาชีพแรกของตัวเอง【ชาวนา】อย่างครุ่นคิด หรือว่าเขาต้องไปทำนาถึงจะเพิ่มค่าประสบการณ์ได้?
“ได้ งั้นอาหารมื้อต่อ ๆ ไปให้นายทำ ส่วนปลาที่เหลือสองตัวให้ฉันทำ ฉันต้องพิสูจน์เรื่องหนึ่ง”
“ได้เลย! เรากินกันก่อนเถอะ!”
หลินเช่รับปลาย่างที่หลี่เสวียนหมิงยื่นมาให้
【ซาร์ดีนาย่าง: ซาร์ดีนาย่างที่ทำจากซาร์ดีนาตาเดียว หลังรับประทานจะฟื้นฟูพละกำลังได้ระดับหนึ่งภายในครึ่งชั่วโมง】
ของดี!
【ซาร์ดีนาย่างเป็นทรัพยากรส่วนตัว สามารถบริจาคให้ค่ายพักเพื่อรับค่าคุณูปการของค่ายพักได้!】
“ต้องการบริจาคหรือไม่!”
“ไม่!”
เวลานี้มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะบริจาค
หลินเช่กัดปลาย่างไปคำหนึ่ง รสชาติดีมาก หวานสดชื่น แต่เพราะไม่มีเกลือจึงขาดอะไรไปนิดหน่อย
กินปลาย่างหมดไปหนึ่งตัว ความหิวก็บรรเทาลง เมื่อมองปลาตัวที่สอง ทั้งสองสบตากัน ก่อนจะตัดสินใจแบ่งกันคนละครึ่งแล้วกินเสียเลย