มนุษย์หนึ่งเดียวในโลกอสูร เลี้ยงดูไอดอลเสมือนจริง

ตอนที่ 3 จิตวิญญาณนักปลูกตื่นรู้

7 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

อีกด้านหนึ่งเจียงเยวี่ยไป๋ยังไม่รู้ตัวว่าเธอพลาดโอกาสเจอหนุ่มหล่อคนที่สองในโลกนี้ไปแล้ว เธอเดินยิ้มแย้มก้าวเท้าอย่างเบิกบาน เต็มไปด้วยความดีใจที่ใกล้จะมีงานมั่นคงทำ อีกหนึ่งสัปดาห์ถึงจะเริ่มงาน

ระหว่างนี้ก็ถือโอกาสใช้ช่วงพักร้อนกักตุนของใช้จำเป็น พักผ่อนให้เต็มที่สักหน่อย

เมืองสนิมไม่ได้ใหญ่อะไร ใช้เวลาแค่ชั่วโมงเดียวก็เดินทั่วทั้งเมือง พวกมนุษย์สัตว์ที่อาศัยอยู่ในเมืองได้ต้องมีฝีมือและเส้นสายอยู่บ้าง

ส่วนพวกนักคุ้ยขยะไร้ฝีมืออย่างพวกเธอมักต้องไปอยู่ไกลออกไปนอกเมือง

เจียงเยวี่ยไป๋พักอยู่ในท่อครึ่งซากนอกเมือง ติดริมแม่น้ำ ผู้คนน้อยแถมใช้ชีวิตก็สะดวก หลังจากแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้น เธอก็มุดตัวผ่านซอกกองหินเข้าไปอย่างรวดเร็ว

ท่อฝังลึกลงไปในดิน อุณหภูมิกำลังพอดี ความสูงก็พอให้เธอยืนตัวตรงได้

เดินเข้าไปเรื่อยๆ ปลายท่อคือเตียงเล็กๆ ที่เจียงเยวี่ยไป๋เอาผ้าและสำลีที่เก็บมาจากการคุ้ยขยะมารองไว้

ข้างๆ ยังมีเก้าอี้ไม้ ด้านบนวางโคมไฟเล็ก เครื่องปั่นไฟจิ๋ว และของใช้ทำความสะอาด ส่วนข้างล่างวางสารอาหารเหลว น้ำแร่ จัดไว้เป็นระเบียบเรียบร้อย

เจียงเยวี่ยไป๋ถอดเสื้อนอกแขวนไว้ เธอเปลี่ยนเป็นชุดนอนกระโปรงที่ดัดแปลงมาจากเสื้อผ้าที่เก็บมาได้

เด็กสาวเพิ่งมาอยู่ที่นี่ด้วยความมึนงง ไม่มีแม้แต่สถานะอะไร

ทว่าในฐานะมนุษย์พันธุ์แท้ เธอแปลงร่างเป็นสัตว์ต่อสู้ไม่ได้ แถมยังรับรู้ฟีโรโมนใดๆ ไม่ได้เลย จึงถูกระบุว่าเป็นสัตว์พิการพันธุ์ผสม

และยังได้รับใบรับรองสัตว์พิการอีกด้วย

เจียงเยวี่ยไป๋ในฐานะมนุษย์โลกผู้มีกายสมบูรณ์ จู่ๆ ก็กลายเป็นผู้พิการ เธอถึงกับหดหู่กับเรื่องนี้อยู่นานทีเดียว

หลังจากได้สมองกลมา เจียงเยวี่ยไป๋ก็รู้ว่า

ดินแดนดาวนี้อยู่ใต้การปกครองของสหพันธ์อวกาศ ครอบคลุมหลายกาแล็กซี ระดับเทคโนโลยีเหนือกว่าโลกเดิมของเธอมาก ประชากรทั้งหมดล้วนเป็นมนุษย์สัตว์ที่ผ่านการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม

เมื่อพันห้าร้อยกว่าปีก่อน จักรวรรดิกับกองกำลังกบฏสู้รบตัดสินกันที่หมู่ดาวแตกสลาย

ทำให้แถบดาวเคราะห์พังทลาย ฝุ่นจักรวาลและรังสีที่พวยพุ่งออกมาส่งผลให้สัดส่วนเพศผู้-เมียไม่สมดุล ตัวเมียที่เกิดตามธรรมชาติมีน้อยมาก

มนุษย์สัตว์จำนวนมากในปัจจุบันถูกสร้างขึ้นด้วยเทคโนโลยีของจักรวรรดิ มนุษย์สัตว์หนุ่มที่ถึงวัยเจริญพันธุ์สามารถยื่นคำขอมีบุตรกับสภาศาสนาได้

มนุษย์สัตว์ที่สร้างขึ้นมาจะได้แต่เพศผู้เท่านั้น ส่วนมนุษย์สัตว์เพศเมียเกิดได้จากการสืบพันธุ์ตามธรรมชาติเท่านั้น

มนุษย์สัตว์เพศผู้มีร่างกายแข็งแกร่งแต่กำเนิด พละกำลังน่าเกรงขาม ออกรบได้ทุกทิศ แต่ก็อ่อนไหวต่อมลพิษได้ง่าย สุดท้ายความสามารถในการกลายพันธุ์ก็จะถดถอย แล้วเข้าสู่ภาวะคลั่งในที่สุด ไร้สติ กลายเป็นสัตว์ป่าที่รู้จักแต่ทำลายล้าง และสุดท้ายก็ระเบิดร่างตาย

ส่วนเพศเมียร่างกายอ่อนแอ แต่มีพลังจิตและพลังฟูมฟัก สามารถปลอบโยนเพศผู้ได้ ป้องกันไม่ให้คลุ้มคลั่งเสียสติจนระเบิดร่างตาย ยังมีพรสวรรค์ในการปลอบประโลมผืนดิน เร่งการฟื้นฟูพืชพรรณ ขจัดมลพิษจากสงคราม

มนุษย์สัตว์เพศเมียทุกตนล้วนเป็นสมบัติล้ำค่า ได้รับการปกป้องจากจักรวรรดิและเป็นที่หมายปองของเพศผู้ทุกตน

แต่นั่นก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเธอ

เพราะตอนนี้เธอเป็นแค่สัตว์พิการตัวหนึ่ง

เจียงเยวี่ยไป๋นึกถึงวันหยุดเจ็ดวันก็ดีใจจนนอนไม่หลับ เธอค้นของในโต๊ะดูเอง จ้องเงินดาวกระจายไม่กี่สิบที่เหลือในมือ ตั้งใจจะไปตลาดตะวันออกแต่เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นเพื่อซื้อน้ำดื่มกับวัสดุสิ้นเปลืองให้พอ จะได้ใช้ชีวิตช่วงหยุดหนึ่งสัปดาห์อย่างสบาย

สารอาหารเหลวหนึ่งหลอด ห้าดาวกระจาย

มนุษย์สัตว์ทั่วไปดื่มหลอดเดียวก็อิ่มได้ทั้งวัน ส่วนเธอดื่มแค่หนึ่งในสามก็พอ

ปกติอาหารที่กินก็มีพวกผักป่ากินได้ที่หาได้จากซากปรักหักพังกับสารอาหารเหลวเป็นหลัก แค่พอประทังชีวิต ค่าใช้จ่ายไม่สูงเท่าไหร่

พูดถึงผักป่า เจียงเยวี่ยไป๋ก็นึกขึ้นได้ถึงแปลงผักเล็กๆ ที่เธอตั้งใจเปิดขึ้นมานอกห้องเก็บสัมภาระ

หลายวันก่อนเธอเก็บหอมรอมริบห้าดาวกระจายไปแลกเมล็ดพันธุ์ผักป่าทนๆ ได้ถุงเล็กๆ มาจากพ่อค้าในตลาด

นึกว่าดื่มแต่สารอาหารเหลวทุกวันก็ไม่ได้เรื่องอะไรนักหนา ยังไงก็ต้องกินอย่างอื่นมาสนองความอยากบ้าง

เธอใช้เวลาหลายวันกว่าจะปรับแปลงผักให้เสร็จ แล้วหว่านเมล็ดลงไปทั้งหมด

แต่ดินในดวงดาวเศษซากนี้แช่ฝุ่นรังสีอยู่ตลอดปี ความอุดมสมบูรณ์แย่มาก

ต่อให้เธอแบ่งเวลามารดน้ำพรวนดินทุกวัน ก็มีแค่กล้าเล็กบอบบางโผล่ขึ้นมาประปราย ใบมีสีเหลืองหม่นดูไม่มีวี่แววจะเติบโตงอกงามเลย

เธอลุกขึ้นเดินไปปากท่อ ชะโงกหน้ามองลงไปยังดินก้อนเล็กๆ ที่ถูกพรวนไว้ใต้เนิน

มีกล้าผักไม่กี่ต้นปรกติงอยู่บนดิน ดูแล้วเทียบกับผักที่เธอเคยกินบนโลกมนุษย์นี่แสนจะกระจ้อยร่อยน่าสงสาร

"ดินแดนรกร้างนี่ปลูกอะไรก็ยากจริงๆ" เจียงเยวี่ยไป๋ถอนหายใจเบาๆ เอื้อมมือปัดฝุ่นโลหะที่เกาะบนใบผักออกเบาๆ

ที่นี่ไม่มีวัสดุเพาะปลูกสะอาดไร้รังสี อาศัยแค่น้ำธรรมดารดก็ยับยั้งมลพิษที่ตกค้างในดินไม่ได้ งอกออกมาได้ก็นับว่าโชคดีแล้ว

ยังดีที่ผักป่ามันก็ทนของมันอยู่ ตราบใดที่ค่อยๆ ประคบประหงมไปเดี๋ยวก็ผลิใบอ่อนออกมาสักหน่อย พอให้เธอเปลี่ยนรสชาติได้บ้างเป็นครั้งคราว

เจียงเยวี่ยไป๋นั่งยองๆ ริมคันนาจ้องกล้าเล็กอยู่ครู่หนึ่ง คิดคำนวณในใจเงียบๆ

รอหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปได้ไปทำงานที่ศูนย์รีไซเคิลอย่างเป็นทางการ ทุกวันเลิกงานก็แวะมาดูแลเพิ่มอีกหน่อย

เก็บดาวกระจายเพิ่มอีก รอบหน้าตลาดนัดค่อยดูว่ามีผงปรับสภาพดินราคาถูกไหม เผื่อจะช่วยให้ผักไม่กี่ต้นนี้โตดีขึ้นบ้าง

การมีแปลงผักเล็กๆ ที่ปลูกเองกับมือ ก็ถือเป็นความหวังเล็กๆ ในดินแดนรกร้างเปลี่ยวแห่งนี้

เจียงเยวี่ยไป๋นั่งยองๆ อยู่ที่แปลงผัก ลูบไล้กล้าอันบอบบางอีกครั้ง ก่อนจะหันกลับมุดเข้ากลับท่อ ดึงแผ่นเหล็กบังปากท่อปิดให้มิดชิด

…

เจียงเยวี่ยไป๋นอนลงบนเตียงแล้วเปิดเครือข่ายอวกาศ

สิ่งที่ทำให้เธอโล่งใจที่สุดในการมาอยู่โลกนี้ก็คือ ภาษาจักรวาลและอักษรสากลเหมือนกับบนโลกมนุษย์ไม่มีผิด

ทำให้เธอปรับตัวได้ไม่มีปัญหา อยากดูอะไรก็ดูได้

เปิดแพลตฟอร์มโซเชียลยักษ์ใหญ่บนเครือข่ายอวกาศ ข้อมูลข้างในมีสารพัด ไม่ต่างจากเว็บไซต์มนุษย์ ทั้งแชร์ชีวิตประจำวัน เป็นบล็อกเกอร์เกม และโฆษณาสินค้า

ในโลกออนไลน์ก็มีแต่คอมเมนต์ของเพศผู้ แทบจะไร้เงาของเพศเมีย

หลังจากเจียงเยวี่ยไป๋ล็อกอินด้วยไอดีของตน คอลัมน์ชาติพันธุ์ก็กลายเป็นสีเทาทันที

เพราะมนุษย์สัตว์เพศผู้ส่วนใหญ่ถูกสร้างด้วยเทคโนโลยี พ่อพันธุ์บางคนถึงขั้นบ้ารวมยีนมั่วๆ สุดท้ายก็สร้างเลือดผสมประหลาดๆ ขึ้นมา

มนุษย์สัตว์แบบนี้ไม่มีชนเผ่าในสังคม สายเลือดซับซ้อนเกินไป อุปนิสัยแปลกประหลาด เป็นพวกนอกคอกในหมู่มนุษย์สัตว์

เจียงเยวี่ยไป๋กดเข้าห้องไลฟ์สดของมนุษย์สัตว์หนุ่มพันธุ์แมวเป็นประจำ ใบหน้าด้านข้างคมกริบ สันจมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาสีเขียวมรกต

บนหัวยังมีหูแมวแหลมๆ คล้ายไมโล่ทรงสามเหลี่ยมน่ารัก มันน่าเอ็นดูจะตาย!

ซิงมู่เจ๋อเป็นเอนเตอร์เทนเนอร์สตรีมเมอร์แถวหน้าและยังเป็นสตรีมเมอร์คนโปรดของเจียงเยวี่ยไป๋

เขามีอารมณ์ขัน อีคิวสูง แถมหน้าตาหล่อเหลาเป็นที่สุด

ใส่หูฟัง หล่อแล้วก็น่ารัก

ตรงตามภาพในจินตนาการของเจียงเยวี่ยไป๋ที่วาดแมวเป็นคนสุดๆ

ซิงมู่เจ๋อนั่งอยู่หน้าจอ ยกมุมปากยิ้มตื้นๆ

เขากำลังไล่ดูบล็อกเกอร์ต่างๆ กับแฟนๆ เรียงลำดับจากดีสุดยันแย่สุด นับเป็นกิจกรรมอินเตอร์แอกทีฟประจำสัปดาห์

"อสูรกายอาหารจานเด็ด ต้องกดถูกใจให้สุด!" ซิงมู่เจ๋อหรี่ตาคล้ายแมวลงครึ่งหนึ่ง น้ำเสียงผ่อนคลาย

"วันก่อนปลาตุ๋นซีอิ๊วที่เขาทำ ทำเอาผมนอนไม่หลับเลย อันนี้ไม่กดถูกใจให้ฟ้าดินไม่ยุติธรรมแล้ว!"

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป