เจียงเยวี่ยไป๋เข้าใจความโกรธของทุกคน ก่อนหน้านี้พวกเขาก็เคยเรียกร้องสิทธิกันมาแล้ว
การเรียกร้องสิทธิเล็ก ๆ น้อย ๆ ก่อนหน้านี้ไม่ใช่เรื่องน่ากลัวหรอก ถ้าบริษัทบันเทิงแห่งหนึ่งถูกกระแสแฟนคลับกลุ่มเล็ก ๆ ครอบงำจนเปลี่ยนกลยุทธ์ บริษัทนั้นก็คงอยู่ได้ไม่นาน แสดงว่าบริษัทไม่มีความเป็นมืออาชีพพอ
แต่การเรียกร้องสิทธิครั้งใหญ่ ถึงขั้นสั่นสะเทือนทั้งด้อม แสดงว่าการตัดสินใจของบริษัทมีปัญหา
พวกเขาแค่อยากจะรีดเงินต่อไป ก็เลยยอมอ่อนข้อแบบหลบประเด็น แต่ไม่มีวันยอมรับผิดจริง ๆ หรอก
เพราะบริษัทส่วนใหญ่ล้วนมีความหยิ่งยโสแบบผู้อยู่เหนือกว่า คิดว่าความสำเร็จของทีมไอดอลหรือเกมล้วนมาจากพวกเขา
ทั้งที่จริงแล้ว หลายครั้งมันเป็นสถานการณ์สร้างวีรบุรุษ
เจียงเยวี่ยไป๋เองก็เข้าใจดี เธอมองเห็นกระแสการเรียกร้องสิทธิแล้ว ก็มีรอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า
น่าเสียดายนะ พวกมนุษย์อสูรพวกนี้หนีไม่พ้นหรอก
ก็เพราะเยวี่ยเยวี่ยยังอยู่ในมือของเธอนี่นา~
พวกเขาอยู่กับเยวี่ยเยวี่ยมาโดยตลอด ทุกย่างก้าวที่เติบโต จากมุมมืดก้าวออกมาสู่แสงแดด จากเสื้อผ้าขาดวิ่นกลายเป็นกระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์
จากเสียงสะอื้นร่ำไห้กระซิก ๆ ของเยวี่ยเยวี่ย กลายมาเป็นรอยยิ้มสดใส ไม่มีใครที่จะปล่อยวางเด็กขยันซื่อที่ตัวเองคอยประคบประหงมอย่างดีลงได้ง่าย ๆ