เจียงเยวี่ยไป๋เลือกแล้วเลือกอีก สุดท้ายหยิบปืนชาร์จพลังงานกระบอกหนึ่ง ดูจากรูปลักษณ์ก็รู้ว่าไม่ธรรมดา ที่จริงแล้ว เธอเองก็อยากจะขนไอเทมใหญ่ที่สุดที่อยู่ล่างสุดอย่างปืนใหญ่พลังงานนิวเคลียร์กับปืนกลพลังงานนิวเคลียร์สุดเท่ห์กลับไปเหมือนกัน
แต่ว่าอาวุธสองชิ้นนี้หนักเกินร้อยกิโล ทั้งยังไม่เหมาะกับการพกพาเพื่อป้องกันตัว เธอจึงทำได้แค่เดินจากมาอย่างหงอย ๆ
ไม่อย่างนั้นคู่ต่อสู้ยังไม่ทันตาย เธอคงหมดแรงเสียก่อน
"ฉันเลือกได้แล้ว!" เจียงเยวี่ยไป๋หันกลับไปก็เห็นเอ่อเอ่อร์ตัวโต๋สีหน้าบึ้งตึงก้มลงมองสมองกลในมือ เธอเดินเข้าไปใกล้แล้วถามด้วยความสงสัย
"มีอะไรเหรอ?"
เอ่อเอ่อร์ตัวโต๋ไม่บอกเรื่องที่มอเก๋อร์พูดแล้วทำให้เขาหงุดหงิดแน่นอน เขาเงยหน้าขึ้นมองอาวุธที่เจียงเยวี่ยไป๋เลือก
"เปล่าหรอก อันนี้เหมาะกับเธอมากสำหรับป้องกันตัว ถ้ายิงโดน อสูรพันธุ์ผสมระดับ A ลงไปจะล้มลงไปกองกับพื้นทันที สายตาเธอดีจริง ๆ!"
"จริงเหรอ?" เจียงเยวี่ยไป๋ลูบคลำปืนชาร์จพลังงานในมือ เธออาจไม่เคยสัมผัสมาก่อน ใบหน้าเต็มไปด้วยความดีใจ
"งั้นฉันก็เลือกดีจริง ๆ สิ แต่ฉันยังใช้ไม่เป็นนี่นา!"
ใช้ไม่เป็นเหรอ?
เอ่อเอ่อร์ตัวโต๋อึ้งไป ปืนชาร์จพลังงานทางทหารในมือของเจียงเยวี่ยไป๋มีกำลังมากกว่าแบบธรรมดา ยิงได้เร็วกว่า แต่วิธีการใช้ก็เหมือนกับปืนชาร์จพลังงานทั่วไปนั่นแหละ
การสงคราม เครื่องจักร การต่อสู้
เป็นเรื่องที่อสูรชายทุกตนต้องสัมผัสตั้งแต่เกิด ไม่อย่างนั้นบล็อกเกอร์ด้านการบัญชาการรบบนเครือข่ายอวกาศคงไม่เยอะขนาดนี้
และถึงจะเป็นอสูรกำพร้า นับตั้งแต่วินาทีที่ช่วยเหลือตัวเองได้ ก็เชี่ยวชาญอาวุธปืนพื้นฐานที่สุดแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะเอาชีวิตรอดไม่ได้