แต่สิ่งที่ทำให้เจียงเยวี่ยไป๋สงสัยก็คือ ทำไมสัตว์เพศผู้ตัวนั้นถึงมั่นใจนักว่าเธอเป็นผู้หญิง?
แถมยังบอกเองอีกว่าเธอปลอบโยนเขา...
ในสายตาของเธอ ตัวเองเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทที่สามของโลกนี้ คล้ายกับผู้หญิง ผู้ชาย และมนุษย์ต่างดาวบนโลกสีน้ำเงิน
และเธอก็คือมนุษย์ต่างดาวคนนั้น
เจียงเยวี่ยไป๋ยอมรับตัวตนของตัวเองมาโดยตลอดว่าเป็นมนุษย์ผู้หญิง ดังนั้นตอนที่ผลตรวจออกมาว่าเธอเป็นสัตว์เพศผู้พิการ เธอจึงไม่ยอมรับอย่างยิ่ง!
เจียงเยวี่ยไป๋กลับไปนั่งที่โต๊ะแล้วก้มหน้าครุ่นคิด ก่อนหน้านี้เธอเคยค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับผู้หญิงแล้ว แต่ข้อมูลเหล่านั้นถูกปกป้องไว้อย่างเข้มงวด แทบไม่มีคำอธิบายโดยละเอียดเลย
มีเพียงคำบอกเล่าว่า ความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างผู้หญิงกับผู้ชายคือฟีโรโมนและสภาพร่างกาย ผู้หญิงมีภูมิคุ้มกันต่อมลพิษและสามารถชำระล้างมลพิษได้ ส่วนสัตว์เพศผู้แข็งแกร่ง แต่กลับต้านทานมลพิษไม่ได้เลย
เธอไม่มีฟีโรโมน แต่ก็ไม่ได้รับมลพิษ
ถ้าอย่างนั้นตัวตนที่แท้จริงของเธอในโลกนี้ก็ใกล้เคียงกับผู้หญิงมากกว่าสัตว์เพศผู้
เจียงเยวี่ยไป๋เรียบเรียงความคิดให้เป็นระเบียบ เพื่อทำความเข้าใจให้มากขึ้น เธอตัดสินใจปรึกษาผู้เชี่ยวชาญสักหน่อย—
จุ้ยหลัน นายสมาคมองค์กรสวัสดิภาพผู้หญิง!
ในเมื่อมีเส้นสายพร้อมใช้อยู่แล้ว ไม่ใช้ก็เสียเปล่า
เจียงเยวี่ยไป๋เปิดหน้าต่างแชตส่วนตัว ในนั้นมีเพื่อนอยู่แค่สองคน แต่ข้อความกลับหลั่งไหลเข้ามาราวกับเกล็ดหิมะ โดยคนที่ส่งข้อความมากที่สุดก็คือคนที่เธอกำลังจะไปหา