แขกรับเชิญคนอื่น ๆ ทยอยกันเข้ามาในห้องไกล่เกลี่ย แต่สวี่ทิงอวี๋ออกมาแล้ว
ท่ามกลางสายตารอบด้าน สวี่ทิงอวี๋ดึงหยางเฟิ่งผิงไปนั่งลงตรงหน้าเจ้าหน้าที่ "หย่าเลย รีบจัดการเร็ว"
"มาเร็วเข้า คนขี้เหนียวอย่างแก หย่าต้องเสียเงินไหม? ทะเบียนหย่าต้องเสียเงินไหม? ฉันออกให้เองได้ไหม" สวี่ทิงอวี๋มองโจวไฉที่ยืนอ้อยอิ่งอยู่หน้าประตูห้องไกล่เกลี่ย คิ้วขมวดจนแทบจะหนีบแมลงวันตายได้
"หา?" ผู้กำกับหลิวมองสวี่ทิงอวี๋ที่มองการหย่าร้างของหยางเฟิ่งผิงกับโจวไฉอย่างพอใจ สมองยังไม่ทันประมวลผล
"ทิงอวี๋เอ๋ย เราเป็นนักไกล่เกลี่ยการหย่า ไม่ใช่คนส่งเสริมการหย่านะ" ผู้กำกับหลิวเดินมาหาสวี่ทิงอวี๋ พูดอย่างชะงัก ๆ
"ผู้กำกับหลิวคะ คุณให้เงินเมียคุณเดือนละสองพันเหมือนกันเหรอ?" สวี่ทิงอวี๋เอ่ยเสียงเรียบ มองผู้กำกับหลิวราวกับมองคนขี้เหนียว
"ไม่ใช่แน่นอน!" ผู้กำกับหลิวถูกสายตาสวี่ทิงอวี๋จ้องจนขนลุก น้ำเสียงดังขึ้นโดยไม่รู้ตัว "สองพันบาทนี่ทำเลเซอร์หน้าได้ครั้งเดียวเอง! ฉันจะเป็นคนขี้เหนียวแบบนั้นได้ยังไง"
สายตารอบข้างถูกดึงไปที่ผู้กำกับหลิว
"นั่นไง!" สวี่ทิงอวี๋ตบไหล่ผู้กำกับหลิวอย่างพอใจ ท่าทางเหมือนมองลูกศิษย์ที่สอนได้
"แต่..." ผู้กำกับหลิวรับสายตาฆ่าคนของหวังฟู่กุ้ย อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่พบว่าสวี่ทิงอวี๋เดินไปที่ห้องไกล่เกลี่ยถัดไปแล้ว
[โอ้โห เกิดอะไรขึ้น?]
[หย่าเสร็จในห้านาทีได้ยังไง? ฉันพลาดอะไรไป?]
[ทุกคนยินดีต้อนรับสู่ห้องถ่ายทอดสดของสวี่ทิงอวี๋: สอนบทเรียน]
[สนุกสุด ๆ พลาดแล้วเสียใจนะ]
[พี่สวี่ลงมือ ท่อน้ำนมโล่ง!]