สวี่ทิงอวี๋รู้สึกตะลึงไปครู่หนึ่ง
ต้นหลู่ซั่วต้นนี้ ไม่เพียงแต่ปลูกเพื่อเธอเท่านั้น แต่ยังเป็นที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจให้กับเหยาอวี๋ซูและสวี่หมิงฮั่นอีกด้วย
เขาคิดรอบคอบมากจริงๆ
“ขอบคุณนะ” สวี่ทิงอวี๋กอดเมิ่งไป๋โจวไว้
“พอการแข่งจบ เราก็ไปจดทะเบียนกัน” เมิ่งไป๋โจวกอดเธอตอบ “ตอนนี้ผมอายุ 24 แล้ว เกินอายุที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับการแต่งงานแล้ว ถ้าคุณยังไม่ให้สถานะผม ผมจะไม่มีความสามารถในการแข่งขันเลย”
สวี่ทิงอวี๋เงยหน้าขึ้นจากอ้อมกอดของเขา มองดูใบหน้าที่ยังคงไม่มีคู่ต่อสู้ในวงการบันเทิงในประเทศใบนี้ แล้วพยักหน้า “นายพูดถูก ตอนนี้นายหน้าตาไม่ดีแล้ว ฉันชอบคนหนุ่มๆ มากกว่า…”
“ผมตรงไหนไม่ดี!?!” เมิ่งไป๋โจวจิตแตกทันที “หน้าตาผม รูปร่างผม พาผมออกไปคุณจะได้หน้ามีตาทั้งนั้น”
“แต่นายก็ต้องแก่ลงสักวันนี่นา” สวี่ทิงอวี๋แหย่เขาเล่น