"อืม" เจิ้งเหวินซวินไม่ได้พูดอะไรมาก เห็นได้ชัดว่าไม่อยากพูดถึงหัวข้อนี้ต่อ
พอได้ยินเช่นนั้น เฉียวลู่อวิ๋นก็รู้จักทีไม่ถามอะไรอีก
"วันเกิดครบสิบแปดปี แม่ฉันให้เกาะหนึ่งเป็นของขวัญ" ฝูชิงจือสีหน้าทะนงตน เรื่องนี้ตอนนั้นติดเทรนด์ฮอตด้วยซ้ำ คนอื่นต้องไม่มีแน่นอน
ทุกคนหันสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังไปทางสวี่ทิงอวี๋
"เกาะเหรอ" สวี่ทิงอวี๋เงียบไปครู่หนึ่ง ค้นหาในความทรงจำ
ตอนอายุสิบแปด พ่อที่แสนจะใจป้ำกับแม่ที่สวยสุดๆ ให้ของขวัญเธอเยอะแยะไปหมด จะมีเกาะหรือเปล่าเธอเองก็ไม่แน่ใจ
"เป็นไงล่ะ ที่นี่เธอไม่มีอีกแล้วสิ" ฝูชิงจือเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิ ราวกับนกยูงตัวหนึ่ง
[ปังๆๆ พวกเราฝูฝูคือเจ้าหญิงจริงๆ ไง พวกดำพูดสิ!]
[ฝูฝู ขอเลี้ยงซะเลย]
[ดูสิ ต่อไปใครจะกล้าดำว่าฝูฝูเราไม่ใช่เจ้าหญิง]
[คนที่เพิ่งพูดว่าเธอสร้างภาพน่ะ ออกมาด่ามาเลย]
ในคอมเมนต์ แฟนคลับของฝูชิงจือปลื้มปริ่มกันไปหมด พากันออกมาประชดพวกแอนตี้
"ดูเหมือนฉันจะมีจริงๆ ด้วย" สวี่ทิงอวี๋นึกขึ้นได้ ตอนนั้นพ่อเธอให้เกาะหนึ่งกับเธอ แม้จะไม่ใหญ่แต่สวยมาก เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เพิ่งเปิดดำเนินการได้สองปี ตั้งชื่อตามเธอ
"ฮึ" ฝูชิงจือหัวเราะออกมา "เกาะในเกมไม่นับนะ"
"เกาะหยูโจว เคยได้ยินไหม เกาะเล็กๆ แถวเมืองไห่เฉิง เป็นของฉัน" สวี่ทิงอวี๋เอ่ยปาก
"พี่สาวทิงอวี๋ ถึงเธอจะรวย แต่ราคาเกาะน่ะเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้" เจียงเถียนเถียนรู้ว่าสวี่ทิงอวี๋รวย แต่เธอไม่มีความคิดแม้แต่น้อยว่าสวี่ทิงอวี๋รวยขนาดไหน