เฉินซู่เดินไปตามทางเดินที่มุ่งสู่โถงรับแขก ใจภายในปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์ แต่สีหน้ากลับนิ่งสงบอย่างยิ่ง
เขาทำงานให้ตระกูลไป๋มาสามสิบปี อะไรใหญ่โตไม่เคยผ่านตามาบ้าง?
ตอนที่คุณชายใหญ่ขึ้นครองอำนาจตั้งแต่อายุยังน้อย กลุ่มสุนัขจิ้งจอกเฒ่าในที่ประชุมคณะกรรมการพยายามบีบให้เขาสละตำแหน่ง แต่เขากลับนั่งชงชาไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รีบร้อน แม้แต่เปลือกตายังไม่กระพริบ ทำเอาคนทั้งห้องตกใจจนแทบไม่กล้าหายใจ
คุณชายใหญ่ผู้โหดเย็นเยียบราวยมทูตแบบนั้น เพิ่งจะดูรูปภาพหนึ่งใบ—
ลืมชาที่ตัวเองชงไว้ เดี๋ยวก็คว่ำหน้าจอมือถือลงบนโต๊ะ สุดท้ายก็เอ่ยออกมาได้แค่ว่า "ค่อนข้างพิเศษ"
เฉินซู่เดินไปพลางบ่นในใจว่า "คุณชายเล็กจะแต่งตัวออกมาเป็นแบบไหนกันนะ?"
เขารับใช้คนสองรุ่นของตระกูลไป๋ คอยดูแลคุณชายทั้งหลายเติบโตมา ฉากสุดโต่งแบบไหนที่เขาไม่เคยเก็บกวาด?
คุณชายใหญ่ราดน้ำชาใส่หน้าคู่ค้า—เขาเช็ดโต๊ะ
งูหลามที่คุณชายสองเลี้ยงไว้พุ่งเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง—เขาจับงู
คุณชายสามขับเฮลิคอปเตอร์จนกล้วยไม้ราคาแพงของคุณท่านบ้านถูกพัดลมแทบโล้น—เขาเป็นคนจัดการเรื่องภายหลัง
คุณชายทั้งหลายของตระกูลไป๋ แต่ละคนเก่งกาจยิ่งกว่ากันไปหมด เขาผ่านช่วงวัยรุ่น ช่วงดื้อรั้น ช่วงที่ไม่รู้จักฟ้าสูงดินต่ำของพวกเขามาแล้ว เรื่องประหลาดอะไรที่เขาไม่เคยเห็น?
คุณชายใหญ่ไป๋เหยี่ยนจือ ยมทูตหน้าตาย ปัญญาอันชาญฉลาดบดขยี้ทุกคน แค่มองตาเดียวก็ทำให้คนรู้สึกหนาวสะท้านถึงกระดูกสันหลัง
คุณชายสองไป๋ลั่วเฉิน ดื้อรั้นโฟกัสกับสิ่งที่สนใจ เลี้ยงงูหลามสะสมของแปลก พฤติกรรมแตกต่างจากคนทั่วไป เฉินซู่จนถึงทุกวันนี้ก็ยังลืมสีหน้าตอนที่งูหลามตัวนั้นห้อยลงมาจากโคมไฟคริสตัลในห้องจัดเลี้ยงไม่ได้ ไม่ใช่สีหน้าหวาดกลัว แต่เป็น "ดูสิว่ามันสวยแค่ไหน"
คุณชายสามไป๋จี้เหิง เปิดเผยอิสระ เฮลิคอปเตอร์ รถสปอร์ต กีฬาเอ็กซ์ตรีม วันที่พัดกล้วยไม้ของคุณท่านจนโล้น เขาพูดสบาย ๆ ว่า "ของเก่าไม่ไปของใหม่ไม่มา" ท่าทางน่าโมโหแต่ก็มีเหตุผลน่าฟังจริง ๆ
พูดตามตรง ในบรรดาคุณชายสี่คน ความทรงจำของเขาเกี่ยวกับคุณชายเล็กนั้นเลือนรางที่สุด