เสียงฝีเท้าอันมั่นคงดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ค่อยๆ เคลื่อนเข้าหาห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
ภายในห้องที่เคยตึงเครียด บรรยากาศพลันเปลี่ยนเป็นละเอียดอ่อนในทันใด
สวีเหยียนขยับหู ฟังเสียงการมาถึง ดวงตาเป็นประกายวาววับ มุมปากยกยิ้มเย็นชา
เขาหันไปมองโจวซวี่แวบหนึ่ง สายตาเย่อหยิ่งและยโส ราวกับพูดว่า รอดูเรื่องดีๆ เจ้าหมอนี่ตายแน่
โจวซวี่สีหน้าเรียบเฉย แต่ร่างกายตึงเครียดโดยไม่รู้ตัว หัวใจปั่นป่วน ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่น้อย
มีเพียงไป๋ฉือที่เงยหน้าขึ้น มองไปยังทิศทางประตูอย่างสงบนิ่ง สีหน้าแจ่มใส
วินาทีถัดมา สายลมหนาวพร้อมกับออร่าอันเย็นเยียบพลัดพรุเข้ามา
ไป๋จี้เหิงก้าวเข้ามาในห้อง ชุดสูทสีดำขับให้รูปร่างสูงสง่าเย็นชา ผมสีดำรวบไปด้านหลัง คิ้วคมกริบตาแหลมคม สายตาที่กวาดมองผ่านที่ใด อากาศดูเหมือนจะหยุดนิ่งลงไม่กี่อึดใจ แสงไฟสีเหลืองอบอุ่นในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้ายังคงสว่างอยู่ แต่กลับทำให้รู้สึกหนาวเย็นลงหลายองศา
เจ้าเจิ้งตามติดเข้ามา หยุดฝีเท้าทันที ยืนตัวตรงมือแนบข้างที่หน้าประตู
สวีเหยียนและโจวซวี่ร่างกายตึงเครียดทันที สีหน้าเปลี่ยนเป็นสงบ ไม่กล้ากระทำการใดๆ
"คุณสาม"
สองเสียงทักทายดังขึ้นพร้อมกัน
สวีเหยียนพูดด้วยน้ำเสียงที่ตั้งใจให้สูง เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและประจบประแจง ส่วนโจวซวี่พูดเสียงเรียบนิ่งและควบคุมอารมณ์ได้ยอดเยี่ยม
ไป๋ฉือเงยหน้ามองคุณสามโดยตำแหน่งที่อยู่ตรงหน้า
ไป๋จี้เหิงในความทรงจำของร่างเดิมนั้น ห่างไกล เย็นชา สูงส่ง เป็นสิ่งที่ไม่มีวันเอื้อมถึงได้ทั้งชีวิต
แต่ตอนนี้คนจริงยืนอยู่ตรงหน้า ยิ่งเฉียบคมและกดดันกว่าที่คิดไว้มาก โครงหน้ากระด้าง คิ้วตาปรากฏความหยิ่งทะนง ทำให้คนไม่กล้าล่วงเกินง่ายๆ
เสียงของเสี่ยวชีเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก: "ไป๋ไป๋! ตรวจพบแรงกดดันจากเป้าหมายเต็มพิกัด! ระดับสูงกว่าไป๋เหยี่ยนจือด้วยซ้ำ ยากจะรับมือสุดๆ ต้องระวังให้มาก!"