หลี่ชิงลั่วสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที "จวนสกุลเผยหรือ? จริงหรือ?"
นางพลิกผ้าห่มลงจากเตียง แต่พบว่าภายนอกมืดมิดไปแล้ว
ฉู่เอ๋อร์วางชามน้ำซุปในมือลง แล้วหยิบเสื้อคลุมมาคลุมให้หลี่ชิงลั่ว
"คุณหนู ค่อยๆ หน่อยเถิด อย่างน้อยก็ต้องดูแลร่างกายตัวเองบ้าง ที่นี่ไม่ใช่จวนสกุลเผยนะเจ้าค่ะ"
หลี่ชิงลั่วมองฉู่เอ๋อร์ รอให้นางพูดต่อ
ฉู่เอ๋อร์กล่าว "ที่นี่คือจวนพักของสกุลเผย อยู่ทางเหนือเมือง เรียกกันว่า 'ซื่อหยวน' เจ้าค่ะ"
หลี่ชิงลั่วถาม "ข้ามาที่นี่ได้อย่างไร?"
นางคิดว่าตนคงเผลอหลับไปที่โรงเตี๊ยมหมิงโหลว
ยังไม่ทันดูการประลองบทกวีด้านล่างก็หลับไปเสียก่อน
ตอนที่เผยหนานเจียและคนอื่นๆ จากไป กลับไม่ปลุกนางเลยหรือ?
อีกทั้ง พวกนางก็ไม่ควรจะไม่ส่งนางกลับบ้าน นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ฉู่เอ๋อร์รีบอธิบาย "คุณหนูรอง ตอนที่ท่านหลับไป องค์หญิงและคุณหนูสิบสองตั้งใจจะพาท่านกลับบ้านด้วยกัน แต่คนจากจวนองค์หญิงตามมาหา พาองค์หญิงเสด็จกลับไปก่อนเจ้าค่ะ"
"คุณหนูสิบสองบอกว่าจะส่งท่านกลับ แต่เดินมาครึ่งทาง จวนพักซื่อหยวนมีเรื่องเร่งด่วน คุณหนูสิบสองส่งท่านไม่ทัน เลยจำเป็นต้องพาท่านกลับมาที่นี่ด้วยกันก่อนเจ้าค่ะ"
หลี่ชิงลั่วฟังจนเข้าใจต้นสายปลายเหตุ
"ที่ท่านย่านั่น ได้ส่งข่าวไปแล้วหรือยัง?"
ส่วนบิดามารดาของนางที่จวนแม่ทัพนั้น นางไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย
อย่างไรเสียวันนี้จวนแม่ทัพก็คงวุ่นวายไม่น้อย
หลี่ชิงจูก่อนอื่นทำให้นางสนมของอวิ๋นอ๋องแท้งลูก