หลี่ชิงลั่วเอามือปิดใบหน้าเอ่ยว่า "ท่านแม่ชี ข้าน้อยสองวันก่อนพลาดหกล้ม หน้าตาเลยเปลี่ยนไป ท่านแม่ชีไม่รู้จักก็เป็นเรื่องธรรมดา อีกทั้งข้าน้อยก็เป็นเพียงบ่าวไพร่ธรรมดา วันๆ เอาแต่วุ่นวายอยู่ในครัว"
หลี่ชิงลั่วเองก็ไม่คิดไม่ถึงว่านางจะแต่งเรื่องโกหกได้คล่องแคล่วถึงเพียงนี้
แล้วแม่ชีคนนั้นกลับเชื่อนางจริงๆ
"สองวันก่อน ข้าได้ยินว่ามีสาวใช้บ้านหนึ่งในครัวกลับบ้านไป คงเป็นเจ้ากระมัง? เจ้าทำไมถึงพาตัวเองมาเป็นแบบนี้? สองวันนี้อย่าไปโผล่หน้าต่อหน้านายท่านให้วุ่นวาย! รีบตามข้าเข้ามา!"
หลี่ชิงลั่วตามเข้าไปในจวนพักของอวิ๋นอ๋องได้สำเร็จ ต่อให้นางเองก็คิดไม่ถึงว่าจะราบรื่นเพียงนี้
หลังจากแยกทางกับแม่ชีแล้ว เพื่อความรอบคอบ นางเดินอ้อมไปมาแต่ก็ยังคลำไปถึงห้องครัวได้
คนในครัวมีมากมาย พอเห็นสาวใช้หน้าตาธรรมดาๆ คนหนึ่งก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ให้เริ่มทำงานได้เลย
หลี่ชิงลั่วเข้าร่วม ทำงานอย่างเป็นระเบียบ กำลังคิดว่าตอนไหนจะหาช่องออกไปหาหลิวจินจือได้ แต่กลับไม่คิดว่าแม่ชีที่เจอเมื่อครู่ จะเข้ามาอีกครั้ง
นางมองหลี่ชิงลั่วได้ในทันที
"เจ้า ตามข้ามา"
หลี่ชิงลั่วยืนออกไป ฟังคำแม่ชี เอาโต๊ะอาหารที่ปรุงเสร็จแล้วขึ้นมา ตามนางออกจากครัวไป
หลี่ชิงลั่วคิดในใจ: ดีที่เพิ่งมาที่ครัว หากแม่ชีคนนี้มาแล้วไม่เห็นนาง คงทำให้เกิดความสงสัย แทนที่จะยุ่งยากกว่านี้
พอลี่ชิงลั่วจากไป คนในครัวถึงได้มองหน้ากัน มีคนเอ่ยอย่างสงสัย "นี่ใครกัน?"