ตวนหรงฉือเอ่ยถามว่า "ดังนั้น ขู่เหลียนเฉียวกับจู่ลี่หยา คือญาติโดยสายเลือดกันใช่หรือไม่"
หลี่ชิงลั่วพยักหน้า "ในบันทึกของจาอีหน่ากล่าวเอาไว้ตอนหนึ่งว่า ขู่เหลียนเฉียวเป็นหลานแท้ ๆ ของน้องสาวของมารดาฝ่ายนาง"
ดังนั้น คู่พี่น้องแห่งแคว้นตะวันตกนี้ จึงเป็นป้าฝ่ายมารดาของขู่เหลียนเฉียว
ไม่น่าแปลกใจที่ขู่เหลียนเฉียวมีวิษณุพิษแห่งแคว้นตะวันตกอยู่ในมือ
คงเดาได้ว่าพิษเหล่านั้น ย่อมมาจากมือของจาอีหน่าทั้งสิ้น
ทั้งที่จาอีหน่าถูกจู่ลี่หยาขังคุมไว้หลายปี แม้เพียงเพื่อชีวิตของท่านกงกั๋วผู้เฒ่า นางก็ย่อมต้องยอมจำนน ให้ทำสิ่งใดก็ทำสิ่งนั้น
บัดนี้จู่ลี่หยาเพื่อรอดพ้นไปเพื่อมีชีวิต ยังกล้าแย่งร่างหลานแท้ ๆ ของผู้อุปถัมภ์นางไปอีก
คู่พี่น้องนี้ ช่างเหี้ยมโหดพอ ๆ กันจริง ๆ
หลี่ชิงลั่วมีเพียงข้อสงสัยเดียว "หากขู่เหลียนเฉียวคือจู่ลี่หยา แต่ทั้งสองถูกคุมขังอยู่ห้องแดนต่างกันไกลถึงเพียงนั้น นางทำสิ่งนี้ได้อย่างไร"
"และเงื่อนไขอย่างวันเดือนปีเกิดที่ตรงกัน ความแค้นขุ่นมัวฟุ้งขึ้นเหลือคณานั้น จู่ลี่หยาเตรียมการไว้แต่แรกแล้วหรือไม่"
"นางนำขู่เหลียนเฉียวมายังต้าเหลียง อาจเพราะตั้งใจมาแต่แรกว่าจะเปลี่ยนร่างใหม่ให้ตนเองเป็นหญิงสาวรุ่นเยาว์ผู้งดงาม"
หลี่ชิงลั่วพลันนึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง
การตื้อตานของเจิ้งหลิงโจวกับน้องสาวที่ไม่เลิกรา
ร่างกายอ่อนแอของจิ่งชวน
สำนักบัวขาว
จู่ลี่หยา
ยามที่นางยังอยู่ที่จวนชิงหยุน เจิ้งหลิงโจวบังคับให้นางดื่มยาต้มบำรุงร่างกายไปมิใช่น้อย หวังให้ร่างของนางแข็งแรงขึ้น
เขาปฏิญาณวาจาทุกคราวว่า ถือนางเป็นญาติ
แต่ทุกครากลับทำให้นางตกอยู่ในภัยอันตราย กระทั่งทำให้คนรอบข้างถึงแก่ความตาย ย่อมมิใช่มีใจจริงต่อนาง
เขาเพียงต้องการหลอกลวงนาง คิดว่านางเป็นสตรีผู้ขาดรัก เพียงเขายื่นมือออกมา นางก็จะวิ่งเข้าหาเอง กวาดหางร้องขอความเมตตาจนน้ำตาคลอ
จริงอยู่ หากเป็นตัวเองในอดีตชาติ อาจจมดิ้นอยู่ในกลอุบายนี้จริง
เพราะอดีตชาติจนถึงวาระสุดท้าย เธอก็มิได้รับสักความจริงใจสักหนึ่ง
เธอโหยหาความจริงใจและสายสัมพันธ์ทางเครือญาติ
ปรารถนาให้มีผู้ใดเมตตาต่อเธอบ้าง