หลิวชิงจูที่วิ่งตามออกมาก็ส่งเสียงกรีดร้องพร้อมกัน: "หลิวซุ่ยเอ๋อร์!? เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร!?"
หลิวซุ่ยเอ๋อร์?
หลี่เค่อชวานตระหนักได้ทันที จูเอ๋อร์กับซานหูรู้จักกัน?
นางก็แซ่หลิวด้วย หรือว่า...!?
เขามีข้อสันนิษฐานในใจพลางจ้องเขม็งไปที่ซานหูที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันตรงนี้
หลิวซุ่ยเอ๋อร์สีหน้าซีดเผือดมองภาพตรงหน้า พอได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง นางก็รีบลุกขึ้นจะหนี
หลี่เค่อชวานร้อนใจ ชี้ไปที่หลิวซุ่ยเอ๋อร์แล้วตะโกน: "คนพวกเจ้า ไปจับนางกลับมาให้ข้า!"
ชุยจิ่วเหนียงส่งสายตาเพียงหนึ่งครั้ง บ่าวประจำตระกูลก็ปล่อยตัวคนไปโดยปริยาย บ่าวรับใช้และบ่าวชายของสกุลหลี่รีบพุ่งตัวออกไปไล่จับคนทันที
หลี่เค่อชวานหายใจหอบหนัก ๆ
นึกถึงซานหูที่หายตัวไปอย่างลึกลับ นึกถึงที่จูเอ๋อร์พูดอย่างหนักแน่นว่าวันไหว้พระจันทร์นางไม่ได้ออกจากจวนส่วนตัวของอวิ๋นอ๋องเลย เขาเคยคาดเดามานานแล้วว่าการที่ขาของเขาหักในตอนนั้นอาจเกี่ยวข้องกับซานหูคนนั้น
หรือแม้กระทั่งการที่จู่ ๆ นางก็หายตัวไป ก็เพราะนางรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี กลัวว่าวันหนึ่งความจริงจะถูกเปิดโปง?
แต่นางเป็นใครกันแน่!?
เป็นคนของสกุลหลิวหรือ?
หากเป็นคนของสกุลหลิว จูเอ๋อร์คงได้พบกับสกุลหลิวไปนานแล้ว สิ่งเหล่านี้จะไม่เกี่ยวกับจูเอ๋อร์จริง ๆ หรือ?
แต่เหตุใดตอนนั้นนางจึงต้องใช้ความพยายามอย่างยิ่งเพื่อมาอยู่ข้างกายเขา และนางยังมีใบหน้าที่คล้ายกับจูเอ๋อร์ได้ขนาดนี้อีก?
หรือว่าทั้งหมดนี้เป็นกับดักที่วางไว้ให้เขาตั้งแต่แรก!?
หลี่เค่อชวานรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะจับความจริงได้แล้ว ถึงกับลืมไปชั่วขณะว่าคนในตระกูลชุยยังอยู่ที่นี่
แต่ยังไม่ทันได้ตัวซานหู หญิงอ้วนเตี้ยอีกคนหนึ่งก็วิ่งไล่ตามซานหูมาจากด้านหลัง
"ซุ่ยเอ๋อร์——! อีแพศยา อย่าหนี—— ดูซิว่าพอจับเจ้าได้แล้ว ข้าจะไม่หักขาหมาของเจ้าสักที!"
"หลิว...หลิวจินจือ..."
หลิวชิงจูเริ่มรู้สึกว่าไม่ดีแล้ว
นางถอยหลังทีละก้าว แต่ตระกูลฉินส่งสายตาเป็นสัญญาณ บ่าวหญิงก็เข้ามาขวางทางหนีของนางทันที
"ท่านหญิงผู้นี้ เรื่องยังไม่กระจ่าง ท่านจะไปไหนหรือ?"