ชุยเอ๋อร์หันมาปกป้องหลี่ชิงลั่วไว้ หลี่ชิงลั่วก็ชักมีดสั้นออกมาจากแขนเสื้อพลางฟันไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว!
แมวดำตัวนั้นร้องครวญหนึ่งเสียง สลายหายไปในลานบ้านอย่างรวดเร็ว
ฉู่เอ๋อร์เพิ่งกลับมาพอดี เห็นเหตุการณ์นี้ สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
นางรีบก้าวเข้ามา: "เกิดอะไรขึ้น? คุณหนูไม่เป็นไรใช่หรือไม่?"
หลี่ชิงลั่วเก็บมีดสั้นเข้าแขนเสื้อ เห็นฉู่เอ๋อร์กลับมาแล้วจึงถาม: "เจ้ากลับมาเร็วเช่นนี้ได้อย่างไร?"
ฉู่เอ๋อร์ถอนหายใจ: "ฮูหยินผู้เฒ่าออกหน้า ส่งคุณชายสามแห่งตระกูลจวงกลับจวนจงอี้โหวไปแล้วเจ้าค่ะ"
หลี่ชิงลั่วขมับเต้นรัว
นางลืมท่านย่าไปได้อย่างไร?
ชาติก่อนไม่มีท่านย่ามายุ่ง นางจึงไม่รู้ว่าท่านย่ามีท่าทีอย่างไร
แต่ดูจากตอนนี้ ท่านย่าดูจะยินดีให้การแต่งงานนี้สำเร็จ?
เสียดายที่คนในจวนจงอี้โหว ภายหลังไม่รู้สืบรู้จากที่ใดได้ความเรื่องคุณหนูแท้คุณหนูเทียม แม้นางจะเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลหลี่ แต่ก็ดูหมิ่นนางสตรีที่มาจากชนบทในใจยิ่งนัก
ส่วนหลี่ชิงลั่วเพราะความขุ่นเคืองในชาติก่อน ก็ไม่คิดจะแต่งเข้าตระกูลจวงเด็ดขาด
ดูท่า เรื่องถอนหมั้นคงต้องเริ่มจากท่านย่าเท่านั้น
แต่เมื่อจวงเว่ยจากไปแล้ว ความครึกครื้นนี้ก็ไม่ต้องไปดูแล้ว
หลี่ชิงลั่วมองคราบเลือดบนพื้น สงสัย: "เหตุใดจึงมีแมวดำ? ลานไหนเลี้ยงไว้?"
ฉู่เอ๋อร์สีหน้าไม่สู้ดี: "คุณหนู ระยะนี้ลานหงเฟิงของเราได้ยินเสียงประหลาดอยู่เสมอ พวกท่านไม่เคยได้ยินบ้างหรือเจ้าคะ?"
หลี่ชิงลั่วมองชุยเอ๋อร์ ชุยเอ๋อร์ก็ส่ายหน้า
หลี่ชิงลั่วถามฉู่เอ๋อร์: "เสียงอะไร? เจ้าได้ยินเมื่อใด?"
เพราะรู้ว่าลานนี้มีผี ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ศาลาหงเฟิง หลี่ชิงลั่วจึงคอยสังเกตเรื่องนี้ตลอด แต่ก็ไม่เคยพบเจอ