อาคมแห่งดินแดนเหมียวเจียงนั้น แบ่งเป็นสองประการ คือศาสตร์แห่งเวทมนตร์ และศาสตร์แห่งหนอนพิษ
ทั้งสองประการดุจเครื่องชั่งกับลูกน้ำหนัก
เครื่องชั่งไม่อาจไร้ลูกน้ำหนัก และลูกน้ำหนักก็ไม่อาจไร้เครื่องชั่ง
วิชาเวทมนตร์ของดินแดนเหมียวเจียง ส่วนใหญ่ล้วนแยกออกจากหนอนพิษมิได้
ดังนั้น ศาสตร์อาคมของเหมียวเจียงจึงไม่แบ่งแยกสาขา
ถึงแม้จะมีเวทมนตร์แปลกประหลาดอย่างวิชาเรียกสายฟ้าก็ตาม แต่ยิ่งต้องอาศัยฟ้าดินและมนุษย์ประกอบกันจึงจะใช้ได้ และยังต้องสิ้นเปลืองพลังกายพลังใจของผู้เรียกอย่างมาก วิธีเช่นนี้จึงหาได้ยากยิ่งในดินแดนเหมียวเจียง
ยามนี้ สิ่งที่หลี่ชิงลั่วใช้อยู่ก็ยังคงเป็นเวทมนตร์
แต่ผลเป็นเช่นไรนั้น ยังต้องรอพิสูจน์
"เพียงให้เขากลืนตัวหนอนนี่ลงไป เขาจะพูดความจริงจริง ๆ หรือ"
อาตัวถามอย่างแปลกใจ
หลี่ชิงลั่ว: "เมื่อครั้งก่อนอาจารย์ก็สอนเช่นนั้น"
"รอดูกันเถอะ"
เมื่อเวลาผ่านไปชั่วครู่ เจียงเยี่ยนจือก็มีเลือดหยดหนึ่งไหลจากรูจมูก
หลี่ชิงลั่วรีบก้าวเข้าไปถามทันที: "เจียงเยี่ยนจือ! แม่ท่านเจียง มารดาของเจ้า ถูกเจ้าสังหารใช่หรือไม่"
เจียงเยี่ยนจือ: "ใช่... ข้าใส่ยาพิษลงในยาต้มที่ส่งไปถวายท่าน..."
"ท่านดื่มแล้วจะหลับไปเพียงคืนเดียว เมื่อรุ่งสางยาพิษจะก่อการ และท่านก็จะสิ้นใจ"
หลี่ชิงลั่วได้ยินเช่นนั้น สีหน้าก็เปลี่ยนไป
"เจ้าแน่ใจหรือว่ายาพิษของเจ้าจะออกฤทธิ์หลังจากที่ท่านหลับไปหนึ่งคืน"
"พิษนั้น เป็นยาพิษชนิดใด"
เจียงเยี่ยนจือ: "ข้าไม่ทราบ... หมอคนนั้น... ได้หายสาบสูญไปแล้ว"