จงเจิ้งซิงเหยามองไปยังฮ่องเต้แห่งต้าฉู่ ในดวงตายังคงประกายแห่งความหวังอยู่ไม่จาง
พระบิดาของนางมีธิดาสิบพระองค์ โอรสแปดพระองค์
แต่พระองค์ทรงเป็นผู้เย็นชาเยือกเหน็บยิ่งกว่าใคร จึงไม่เคยทรงเอ็นดูรักเหล่าบุตรธิดาเหล่านี้เลย
เว้นแต่องค์ไท่จื่อผู้เป็นโอรสที่ประสูติแต่ฮองเฮา ผู้ได้รับการพิจารณาเพียงเล็กน้อยจากพระองค์ ส่วนบุตรธิดาที่เหลือในสายตาพระองค์ ยังไม่เทียมเท่าขันทีประจำพระองค์
ดังนั้นชีวิตของจงเจิ้งซิงเหยาตั้งแต่เยาว์วัยจึงไม่เคยสุขสบายนัก
กระทั่งบางคราว ยังต่ำต้อยกว่าองค์หญิงเฉิงหนิงผู้มีฐานันดรเพียงองค์หญิงชั้นรองเสียอีก
เฉิงหนิงมีบิดามารดาแท้ที่รักนางด้วยหัวใจจริง
ไม่ว่าเรื่องราวเกี่ยวกับชาติกำเนิดของนางจะมีข้อโต้แย้งเพียงใด พระสวามีผู้นั้นก็ทรงรักนางอย่างจริงใจ
ส่วนนางเอง พระสนมผู้เป็นมารดาก็เป็นเพียงสตรีที่ไม่เคยได้รับพระเมตตามาตลอดหลายปี
กงจูอะไรหรือ?
นางเป็นเพียงหมากที่ถูกใช้ประโยชน์เท่านั้น!
น้ำตาของนางหลั่งไหลดั่งลูกปัดประคำขาดสาย มองไปยังฮ่องเต้แห่งต้าฉู่ มิอาจรู้ได้เลยว่าพระองค์จะทรงตัดสินพระทัยอย่างไร นางถึงจะได้รับความทุกข์น้อยลงบ้าง
ฮ่องเต้แห่งต้าฉู่ตรัสว่า "พวกเจ้าเหล่ากบฏ กล้าข่มขู่เจ้ากระผม!!"
"อย่าหมายว่าธิดาของเจ้ากระผมสมรสกับพวกเจ้าผู้ก่อการกบฏแล้ว เจ้ากระผมจะตกอยู่ในอำนาจของพวกเจ้า!"
"เมื่อกองทัพฝ่ายราชสำนักมาถึง เราจะสั่งฟันศีรษะพวกเจ้าทั้งปวงเสียบประจานไว้ที่ประตูเมือง เราจะเฆี่ยนศพ จะทำพวกเจ้าเป็นคนโถ เราจะลงทัณฑ์ด้วยการเฉือนเนื้อจนสิ้นใจ!!"
ฮ่องเต้แห่งต้าฉู่ดุจคนวิกลจริต ออกอาการดุร้ายบ่นพึมพำถึงวิธีขุมทรมานนับร้อยพันวิธีที่มีในพระโสมนัสต่อเหล่าไพร่ผู้ต่ำต้อยเหล่านี้
แม่นมเจิ้งสอดดาบสั้นเฉียดคอพระองค์
"หยุดออกอาการโกรธเกรี้ยวไร้ความสามารถเสียที"
"ทรราชย์ผู้เป็นข้าศึก เราสังหารเจ้าเดี๋ยวนี้ก็ยังทัน"
"ยังอวดอ้างว่าตายนี่ตายนั่น อย่าคิดว่าเราไม่กล้าสังหารเจ้า การเก็บสิทธิ์ชีวิตไว้ให้เจ้าเป็นเพราะบาปที่เจ้าสร้างไว้ยังไม่สมควรได้รับการชดใช้ครบ"
"ก่อนสิ้นใจ เจ้าควรไตร่ตรองเสียก่อนว่า จะอยู่อย่างสุขสบาย หรือจะเป็นผีอดอาหารต่อไป!"