จะพบกับบิดา?
ฉางหนิงอยากรู้เหลือเกินว่าสตรีหนานกงผู้นี้จะพบบิดาของนางไปเพื่อสิ่งใด ครั้นกลับถึงจวนจึงมุดตรงไปยังห้องหนังสือ
ผู้ช่วยสนอบัตร: "ท่านท่าน ความหมายของท่านคือต้องปิดบังเรื่องนี้จากองค์หญิงกระมล?"
"หรือว่าสตรีหนานกงผู้นี้ยังมีประโยชน์อย่างอื่นต่อท่านอีก?"
จางถิงกุ่ย: "ณ บัดนี้เป็นแต่เพียงติดค้างบุญคุณกับนางไว้คนเดียวเท่านั้น"
"ยังไงก็ตามครั้งนั้นที่วัดหนิงหยวน หากไม่ได้อาศัยฝีมือจัดการของนาง องค์หญิงกับเซี่ยไหวหย่วนคนนั้นก็คงไม่เปิดเผยตัวตนได้รวดเร็วเช่นที่ข้าปรารถนา"
"ข้าย่อมต้องขอบคุณนางอยู่วันยังค่ำ"
"แต่สตรีหนานกงนางนี้รู้ความลับของจวนองค์หญิงมากนัก หากไม่เพราะลูกน้องของนางมีจำนวนมากเหลือเกิน และข้าเคยเห็นฝีมือของพวกมาแล้ว ไม่เช่นนั้นกับสตรีบุตรีพ่อค้าคนหนึ่ง การปิดปากนางเสียย่อมเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุด"
"แต่เสียมิได้ว่านางเป็นฝ่ายมาหาข้าเองเพื่อร้องขอให้ช่วยเหลือ ความจริงใจเช่นนี้ เหตุใดข้าจะไม่รับ?"
"ระหว่างข้ากับนาง ย่อมถือว่าเป็นคนที่จับกุมข้อด้อยของกันและกันไว้"
"บางทียามหน้า ข้าอาจมีที่ต้องอาศัยนางจริงก็เป็นได้"
จางถิงจิ้วเล่นก้อนหยกในมือเบื้องหลัง แล้วเหลือบมองผู้ช่วยสนอบัตรเอ่ยเสียงเย็นเป็นการเตือน "จดจำให้ดี เรื่องนี้ต้องปิดบังจากฉางหนิงให้มิดชิด"
"แต่แรกนางยังสงสัยในชาติกำเนิดของตนเองอยู่ ข้าต้องเอาใจเกลี้ยวกลั่นจนเพิ่งสงบได้ ให้นางเชื่อว่าข้าคือบิดาแท้ ๆ ของนาง"
"หากปล่อยให้นางรู้ว่าสตรีหนานกงรู้ความจริงเข้า นางจักต้องไปตามสืบมูลแน่"
"เมื่อนั้นถ้าให้นางสงสัยว่าสตรีหนานกงคือผู้ฆ่าบิดามารดาแท้ของนาง ด้วยอุปนิสัยของฉางหนิงแล้วย่อมก่อภัยขึ้นมาแน่นอน!"