แม่นมเติ้งนึกขึ้นได้:"มีเรื่องประหลาดอยู่อย่างหนึ่ง! เช้านี้เพิ่งมีข่าวส่งมาจากทางนั้น ว่าหลี่ชิงจูไม่กี่วันมานี้ ส่งจดหมายไปยังจวนสกุลหลี่นอกเมืองถึงสองครั้ง!"
"อีกอย่าง คุณหนู อนุภรรยาแก่เติ้งนั่น กับลูกสาวลูกชายที่เกิดจากอนุภรรยา ถูกนายพลเก่าไล่ไปอยู่ที่เรือกสวนเมื่อยี่สิบปีก่อน ก็เป็นจวนสกุลหลี่นอกเมืองนี่เอง!"
หลี่ชิงลั่วกำกระดาษจดหมายในมือแน่นขึ้นทันที
นางเติ้งอยู่ที่จวนสกุลหลี่นอกเมือง ส่วนหลี่ชิงจูก็ส่งจดหมายไปที่จวนสกุลหลี่นอกเมืองได้อย่างบังเอิญเช่นนี้?
จดหมายนี้ส่งถึงใคร?
หรือว่าจะเป็นนางเติ้ง?
แต่นางเติ้งออกจากจวนแม่ทัพไปยี่สิบปีแล้ว ทั้งสองคนรู้จักและติดต่อกันได้อย่างไร?
หากเป็นนางเติ้ง งั้นนางเติ้งก็รู้ว่าหลี่ชิงจูไม่ได้ตาย?
ที่น่ากลัวที่สุดคือ เจ้าของสวนกุ้ยหยวนคนนี้ อยากเตือนสตินางเรื่องอะไรกันแน่?
ความสามารถของผู้นี้ คงจะสืบรู้เรื่องบางอย่างของนางได้แล้ว
เขากำลังเตือนนางว่า จวนสกุลหลี่นอกเมืองเป็นสถานที่ที่ละเลยไม่ได้?
ไม่ว่าจะเป็นอะไร หลี่ชิงลั่วก็ตัดสินใจมานานแล้ว:"แม่ชี ข้ารอไม่ได้อีกต่อไปแล้ว"
หลี่ชิงจูเก็บตัวได้ดีมาโดยตลอด
บัดนี้เริ่มขยับตัวแล้ว ดูท่า ชาตินี้ นางก็ใกล้จะทนไม่ไหวเต็มที
หลี่ชิงลั่วตั้งใจจะเผากระดาษจดหมายในมือทิ้ง แต่ชะงักไปเล็กน้อย สุดท้ายก็ไม่ยอมทิ้งข้อความเหล่านี้ พับเก็บไว้ข้าง ๆ
"แม่ชี ให้ซานหูลงมือคืนนี้เลย"
คืนนั้น หลิวซุ่ยเอ๋อร์ก็ปีนขึ้นไปบนเตียงของหลี่เค่อชวาน