เมื่อได้ยินเช่นนั้น ตวนหรงฉือก็ขมวดคิ้วมุ่น
"พวกเจ้าสตรีประชุมกัน กล้ากล่าวถึงเรื่องเช่นนี้กันจริงหรือ"
"ถ้าหากเสียงเล่าลือยังรั่วไหลออกจากโรงสุรายาหัวเซี่ยของเจ้าอีก หรือว่าตกเข้าหูสตรีสักคนใด"
"ไม่ว่านางเหล่านั้นจะเอ่ยปากพูดออกมาเมื่อกลับถึงเรือนด้วยความตั้งใจหรือไม่ ย่อมถูกผู้มีเจตนาร้ายจดจำเอาไว้เป็นแน่"
"ถ้าเพียงส่งข้อหานี้ไปยื่นต่อคู่แข่งของโรงสุรายาเจ้า ยังถือได้ว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย"
"แต่ถ้าถูกส่งไปถึงพระราชวงศ์ล่ะเชื้อ......"
"หลัวเอ๋อร์ เรื่องนี้เล็กก็ได้ใหญ่ก็ได้ เจ้าต้องระวังตัวให้ดี"
สีหน้าของหลี่ชิงลั่วก็เอียงเอาจริงจังขึ้นตามทันที
นางทราบดีว่าในอดีตที่ได้ยินมาในโรงสุรายา ทั้งเรื่องขุนนางนายใดเอาใจอนุภรรยาจนละเลยภรรยาหลัก เรื่องท่านยายนายใดรักใคร่บุตรชายคนสุดท้องเป็นพิเศษ เรื่องบุตรชายอนุภรรยาของนายใดฉลาดเฉลียวยิ่งกว่าบุตรหลัก หรือเรื่องธิดาของนายใดที่ถูกภรรยาใหม่กรีฑาจนสุดทุกข์ทรมาน
สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องเล็ก ๆ ที่แม้รั่วไหลออกไปก็ไม่กระทบกระเทือนอะไร
เพราะแม้ไม่มีการสนทนาในโรงสุรายา ความลับเล็ก ๆ ของแต่ละตระกูลก็ลอดเข้าหูผู้คนทั้งฟากฟ้อนราวสายลมอยู่แล้ว
เพียงแต่ยากจะแยกแยะว่าจริงหรือเท็จเท่านั้น
แต่บัดนี้โรงสุรายาหัวเซี่ยกล้ากล่าวถึงเรื่องส่วนพระองค์ของฮ่องเต้ขึ้นมาแล้ว
และฮ่องเต้องค์นี้ยังเป็นจอมทรราชที่หลงในกามสุขและไร้คุณธรรมอีกต่างหาก
หากเกิดเรื่องขึ้นจริง แม้โรงสุรายาหัวเซี่ยจะเป็นที่โปรดปรานของสตรีเหล่านี้เพียงใด ก็คงรักษาไว้ไม่อยู่