สิบสามสาวได้ยินดังนั้นก็พุ่งลุกขึ้นทันที ร้องไห้ฮือฮาวิ่งมาโอบกอดฉู่เอ๋อร์เอาไว้แน่น
ฉู่เอ๋อร์สะบัดหลุดอย่างไรก็ไม่เป็นผล โกรธจนกระทืบเท้า "คุณหญิงอย่าขวางทางข้าน้อยเลย ข้าน้อยยังต้องคุ้มกันคุณหญิงผู้เป็นนายของตนเองอยู่!!!"
สิบสามสาวสะอึกสะอื้น "ฉ...ฉันจะให้เงินแก!"
"ฉันจะให้เงินพวกเธอเป็นกองเป็นภูเขา"
"ฮือๆ อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวเลยนะ"
เพียงพูดจบ เสียงอึกทึกจากลานหน้าก็ดังกระหึ่มใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
หลี่ชิงลั่วได้กลิ่นคาวเลือดที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิม ลอยมาตามความชื้นในอากาศถึงแห่งนี้
สิบสามสาวตกใจจนเกือบเป็นลม
หลี่ชิงลั่วเห็นนางเป็นเช่นนั้น จึงเอ่ยเสียงเย็นชา "แต่พวกเราต้องกลับไปที่ลานหน้า เธอแน่ใจหรือว่ายังจะตามพวกเราไป?"
สิบสามสาวส่งเสียงกรีดร้อง "พวกแกบ้าไปแล้วหรือ?!"
"ฉันบอกแล้วว่าคนในตำหนักของพ่อฉันพากันคลุ้มคลั่ง ลานหน้าย่อมระส่ำระสายไม่เป็นท่าแน่นอน ฮือๆ... ฉันวิ่งมาถึงแห่งนี้แทบแย่ แก...แกกลับจะกลับไปอีก จะกลับไปหาความตายกันหรือไง?"
หลี่ชิงลั่ว "งั้นก็เชิญไปซ่อนอยู่ในห้องสุขาตามลำพังเถอะ!"
พูดจบหลี่ชิงลั่วก็ไม่เสียเวลาเถียงกับนางอีก ลากฉู่เอ๋อร์จะเดินจากไป
สิบสามสาวจะกล้าอยู่ตามลำพังอย่างไร?
สาวใช้ของนางโดนฟันจนหมดแล้ว
นางไม่อยากกลับไปหาความตาย แต่ยิ่งกลัวการรอความตายอยู่คนเดียวยิ่งกว่า
"ฉ...ฉฉฉัน ฉันไปกับพวกแกก็ได้"
ว่าแล้วนางก็ตัดสินใจในใจว่าวันนี้ต้องเกาะกุมสาวใช้ที่ชื่อฉู่เอ๋อร์คนนี้ไว้ให้แน่น อย่างไรเสียนางก็คงคุ้มกันชีวิตของนางไว้ได้บ้างไม่มาก็น้อย?