ไม่มีใครคิดว่า ภายในสุสานหลวงแห่งนี้จะยังมีผู้อื่นอยู่ด้วย!?
จางถิงจิ่วกับหยางฉีหลางต่างตระหนักได้ว่า พวกเขาประมาทเกินไป!
ยังมีคนอื่นที่รุดหน้ามาถึงที่นี่ก่อน
และยึดสุสานหลวงไว้ได้ก่อนเสียแล้ว!
บัดนี้ยังกักขังพวกเขาเอาไว้ภายในสุสานหลวง
หากออกไปไม่ได้ ทุกคนย่อมต้องชดใช้ชีวิตเป็นเครื่องเซ่นแด่ทรราชผู้นี้หรือ?
หยางฉีหลางกับจางถิงจิ่วแลกสายตากันอย่างรวดเร็ว จางถิงจิ่วตวาดว่า “เจ้าเป็นผู้ใด?”
“เจ้ายึดสุสานหลวงนี้ มุ่งหมายอันใด?”
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกเราคือผู้ใด?”
หลี่ชิงลั่วบังคับเสียงให้ต่ำลง หัวเราะขำเบา ๆ หนึ่งครั้ง “ท่านขุนนางจาง ท่านขุนนางหยาง สองท่านมิจำเป็นต้องรีบ”
“วันนี้เป็นบุญวาสนาที่ทุกคนมาพบกัน ณ ที่แห่งนี้ บางคำพูดก็ไม่จำเป็นต้องเอ่ยให้ชัดแจ้งนัก?”
“พวกท่านมัดผู้ใดไว้ และตั้งใจก่อการกบฏเรื่องใด ข้าจะถามท่านสองคนก่อนเลย?”
ใบหน้าของจางถิงจิ่วกับหยางฉีหลางเผือดซีดลงทันที
ดูเหมือนบุคคลนี้จะแอบส่อตาเฝ้ามองพวกเขามาแต่แรกแล้ว
แถมยังเฝ้าดูเรื่องราวของพวกเขาได้ชัดเจนครบถ้วนทุกประการ!
ทั้งสองลอบเอื้อมมือไปยังอาวุธริมเอว กำลังจะลุกขึ้นต่อสู้ตัดรอดชีวิต หลี่ชิงลั่วผู้จับทุกการเคลื่อนไหวอยู่ในสายตาก็ส่ายหน้าช้า ๆ
“สองท่านขุนนาง ธนูของข้า ยิงร้อยครั้งร้อยครั้งไม่พลาด”
“ใครอยากลองก่อน ก็เชิญเลย?”
ทั้งจางถิงจิ่วและหยางฉีหลางแข็งค้างทุกการเคลื่อนไหว
หลี่ชิงลั่วเอ่ยว่า “ข้าบอกแล้ว วันนี้ก็เพียงอยากร่วมชมความครึกครื้นสักเรื่อง”
“สองท่านขุนนางจำเป็นอันใดต้องแลกชีวิต?”
นางขู่เข็ญ แต่ก็ยังให้โอกาสพวกเขาได้เลือก
จางถิงจิ่วและพวกย่อมไม่อยากตาย
มิใช่เพียงเพราะคันธนูที่เหนียวเต็มที่ยังเล็งมาที่พวกเขา
แต่ยังเพราะทหารองครักษ์สี่นายที่ยืนเบื้องหลังผู้กดธนู ต่างแผ่พิฆาตและจิตสังหารเต็มกาย เห็นได้ชัดว่าล้วนเป็นยอดฝีมือ มิใช่คนธรรมดา
ทั้งสองยังพาฮ่องเต้แห่งฉู่มาด้วย แม้จะลงมือรบก็ย่อมไม่ได้เปรียบแน่นอน
ถ้าหากหลี่อู่ยังอยู่ด้วยจะดีเพียงใด
ด้วยสติปัญญาและวรยุทธ์ของเขา พลิกสถานการณ์ย่อมไม่ใช่เรื่องยาก
พวกเขาแม้จะต้องรั้งเวลา ก็จะรั้งจนกว่าหลี่อู่จะกลับมา……
ยิ่งกว่านั้น บุคคลนี้ชัดว่ายังมีจุดประสงค์อื่นซ่อนอยู่