การต่อสู้เปิดฉากขึ้น
หวังเฉียงเป็นคนแรกที่พุ่งออกไป
ร่างกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นจนสูงสามเมตรภายในเวลาเพียงสามวินาที
ดาบถังขนาดยักษ์ในมือเขาขยายตามไปด้วย ใบดาบมีแสงสีขาวนวลเคลือบอยู่ชั้นหนึ่ง นั่นคือพรแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ที่หลี่อวี่ซีมอบให้เขาล่วงหน้า
「ไอ้เดรัจฉาน เข้ามา!」
หวังเฉียงคำรามลั่น เสียงดังก้องราวฟ้าร้องทึบ เขาถีบพื้นด้วยสองขา พุ่งเข้าหาแมวยักษ์ที่อยู่กลางลาน
รูม่านตาเรียวยาวสีแดงเลือดของแมวยักษ์หดเล็กลงฉับพลัน
มันหยุดเลียอุ้งเท้า แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
เมื่อยืนเต็มความสูงสามเมตร ร่างของมันสูงกว่าหวังเฉียงอยู่ครึ่งศีรษะ
หางของมันชูสูง ขนทุกเส้นตั้งชัน ลำคอส่งเสียงขู่คำรามต่ำ ๆ
แมวยักษ์ใช้ขาทั้งสี่ถีบพื้น แผ่นหินใต้เท้าแตกกระจาย ร่างของมันทะยานเข้าใส่หวังเฉียงราวกับกระสุนปืนใหญ่
หวังเฉียงไม่หลบไม่เลี่ยง ยกดาบถังยักษ์ขึ้นขวางหน้า รับการโจมตีตรง ๆ
「ปัง!」
เสียงโลหะปะทะกรงเล็บแหลมคมระเบิดก้อง ประกายไฟกระจายไปทั่ว
เท้าทั้งสองของหวังเฉียงครูดพื้นเป็นร่องลึกสองทาง เขาถอยไปห้าหกก้าวกว่าจะตั้งหลักได้
ง่ามมือสั่นชาจนไร้ความรู้สึก แต่รอยยิ้มตรงมุมปากกลับยิ่งกว้างขึ้น
「ใช้ได้」
เมื่อการโจมตีแรกไม่สำเร็จ แมวยักษ์ก็กระโจนเข้าใส่อีกครั้ง
คราวนี้หวังเฉียงไม่ฝืนรับการโจมตี
เขาเบี่ยงตัวหลบ ดาบถังยักษ์ตวัดขึ้นจากล่าง ใบดาบเฉือนผ่านขาหน้าของแมวยักษ์
「ฉัวะ!」
เลือดสีดำพุ่งกระเซ็น แมวยักษ์ส่งเสียงร้องโหยหวน บนขาหน้าปรากฏบาดแผลลึกจนเห็นกระดูก
แต่มันไม่ถอยหนี
กรงเล็บอีกข้างของมันตวัดตามมา ฟาดเข้าเต็ม ๆ ที่อกของหวังเฉียง
รอยเลือดห้าเส้นลากเฉียงจากไหล่ซ้ายไปถึงชายโครงขวา เนื้อหนังฉีกขาด เลือดสดไหลย้อมร่างครึ่งท่อนบนของหวังเฉียงเป็นสีแดงในพริบตา
「หวังเฉียง!」หลี่อวี่ซีตะโกนจากด้านหลัง
「ไม่เป็นไร!」หวังเฉียงกัดฟัน ถอยไปสองก้าวแล้วตั้งหลักได้อีกครั้ง
แสงสีขาวนวลสายหนึ่งพุ่งออกจากฝ่ามือของหลี่อวี่ซี ตกลงบนร่างหวังเฉียงอย่างแม่นยำ