เขาเหลือบมองหน้าต่างระบบ
ปุ่มสุ่มรางวัลสว่างขึ้นแล้ว
หลินโม่สูดหายใจลึก ก่อนกดเปิดหน้าสุ่มรางวัล
“ระบบ สุ่มรางวัล”
เขาพึมพำในใจ
ปุ่มสุ่มรางวัลกะพริบวูบหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มหมุน
ราวสองวินาทีต่อมา แสงกะพริบก็หยุดลง
ข้อความแจ้งเตือนบรรทัดหนึ่งเด้งขึ้นมา
“ยินดีด้วย คุณได้รับคุณสมบัติสีม่วง: จิตใจแจ่มใส”
หลินโม่จ้องข้อความนั้น รูม่านตาหดเล็กลงเล็กน้อย
สีม่วงงั้นเหรอ?
เมื่อวานเขาเพิ่งได้คุณสมบัติสีเขียวมา วันนี้กลับได้สีม่วงแล้ว?
โชคแบบนี้ ต่อให้เล่าออกไปก็ไม่มีใครเชื่อ
รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าของหลินโม่
เมื่อวานแค่คุณสมบัติสีเขียวอย่าง “เพลิงโลกันตร์” ก็สร้างของวิเศษอย่างหน้าไม้เพลิงโลกันตร์ขึ้นมาได้แล้ว
แล้วคุณสมบัติสีม่วงจะแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?
เขายังไม่รีบร้อนใช้มันทันที
จากประสบการณ์ก่อนหน้านี้ คุณสมบัติสามารถเลือกใช้กับตัวเองหรือสิ่งของได้
เขาลองถามระบบด้วยความคิดก่อน: คุณสมบัตินี้ใช้กับตัวเขาเองได้ไหม?
ถึงอย่างไร ต่อให้ของวิเศษแข็งแกร่งแค่ไหนก็เป็นเพียงสิ่งของภายนอก
มีเพียงตัวเองที่แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น จึงจะยืนหยัดในโลกวันสิ้นโลกนี้ได้อย่างแท้จริง
ต่อให้มีอาวุธชั้นดีอยู่ในมือ แต่ถ้ามีคนแอบขโมยหรือแย่งไป หรือวันหนึ่งเกิดทำหายขึ้นมาจะทำอย่างไร?
แต่ความสามารถที่อยู่ในร่างกาย ไม่มีใครเอาไปได้
ระบบเด้งข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาทันที: คุณสมบัตินี้สามารถใช้กับผู้ใช้งานได้
