คุยเน็ตกับทายาทระดับราชสำนักกรุงปักกิ่ง จนบ่อน้ำปลาผมถูกระเบิดยับ

ตอนที่ 5 สองคนที่ต่างก็เอาคืนกัน

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

อีกฝ่ายตอบกลับมาแทบจะทันที

เอ็กซ์:【งั้นก็โชคร้ายเอาเรื่องเลย】

หรวน จิ่วถังเลิกคิ้ว มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเริ่มแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【อะไรนะ โชคดีมากงั้นเหรอ】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【ฉันก็รู้อยู่แล้วว่าคุณชอบฉันเหมือนกัน~ เขินจัง~】

อีกฟากของโทรศัพท์ เซี่ย อวี๋ซินโดนท่าทีหน้าหนาไร้ยางอายของเธอทำเอาโมโหจนหัวเราะออกมา

เอ็กซ์:【หน้าเธอนี่ไม่เอาแล้วหรือไง】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【หน้าอะไรฉันไม่รู้หรอก รู้แค่ว่าเซี่ย อวี๋ซิน แฟนในอนาคตของฉันหน้าหล่อมาก ฉันฝันอยากจูบเขาทุกคืนเลย】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【ส่งจูบหนึ่งที】

เซี่ย อวี๋ซินมองสาวน้ำเงินน้ำใสที่ฉวยโอกาสเอาเปรียบเขาอย่างไร้เหตุผลบนวีแชต แล้วชะงักไปชั่วขณะ

จากนั้นก็หัวเราะเยาะเบา ๆ ก่อนจะจิ้มส่งข้อความไปสองสามคำอย่างแรง

เอ็กซ์:【รู้สึกเหมือนโดนลบหลู่เลย】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【โธ่ จะเป็นไปได้ยังไง ฉันก็ไม่ได้ขี้เหร่สักหน่อย จะเรียกว่าลบหลู่ได้ยังไง】

เอ็กซ์:【ไม่เชื่อ ส่งรูปมาดูหน่อย】

หรวน จิ่วถังกำลังจะพิมพ์ว่า «ในโพสต์เพื่อนฉันมีรูปตั้งเยอะแยะไม่ใช่เหรอ» แต่นิ้วก็ชะงักไปเสียก่อน

อ้อ จริงด้วย!

ตอนเพิ่งเพิ่มเพื่อนในเกม เธอตั้งเขาไว้ในกลุ่มหนึ่ง ซึ่งกำหนดสิทธิ์ให้เห็นได้แค่สามวัน

ช่วงวันหยุดเธอแทบไม่ได้โพสต์อะไร ดังนั้นในหน้าของเขา โพสต์เพื่อนของเธอจึงว่างเปล่า มีแค่ข้อความ «แสดงเฉพาะสามวันที่ผ่านมา»

ถ้าเปลี่ยนกลุ่มตอนนี้ เขาคงไม่รู้หรอกมั้ง…

หรวน จิ่วถังลังเลอยู่สองวินาที ก่อนจะล้มเลิก

ช่างเถอะ ยุ่งยาก

ไม่เปลี่ยนแล้ว

เฮ้อ พูดตามตรง เธอไม่ได้อยากส่งรูปตัวเองขนาดนั้น คนประเภท «จีบแล้วหนี» อย่างเธอก็ยังแอบกลัวว่าจะมีคนตามมาเอาเรื่องถึงที่อยู่บ้าง

ส่งรูปคนอื่นยิ่งไม่ได้ นักศึกษากฎหมายจะทำผิดกฎหมายเสียเองได้ยังไง อย่างน้อยก็ต้องมีหลักการบ้าง

ก่อนหน้านี้พวกเพื่อนในเกมที่เธอเพิ่มไว้ คุยกันเรื่องเกมเป็นส่วนใหญ่ พอคุยไปคุยมา ถ้าทำให้เธอรำคาญขึ้นมา

เธอก็บล็อกแล้วลบรวดเดียวจบ ไม่แม้แต่จะกะพริบตา

แต่เซี่ย อวี๋ซินไม่เหมือนคนอื่นนัก

เล่นเกมเก่ง แถมยังเป็นผู้เล่นวีสิบผู้สูงศักดิ์ มีสกินครบทุกชุด ให้เธอได้ลองใช้สกินสารพัด

ที่สำคัญคือหน้าตาหล่อ ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในช่วงเห่อเขามากที่สุด

เลยไม่ค่อยอยากตัดบทส่ง ๆ ไป

จู่ ๆ ดวงตาเธอก็เป็นประกาย ปิ๊งไอเดียขึ้นมาได้

เธอหยิบรูปตัวเองมารูปหนึ่ง แล้วโยนคำสั่งใส่ปัญญาประดิษฐ์เป็นชุด ๆ อย่างรวดเร็ว

มันสร้างสาวงามล่มเมืองออกมาได้คนหนึ่ง งามราวกับดาราดังระดับแถวหน้า เธอง่วนอยู่ห้านาทีกว่าจะพอใจ

สวยจนใจละลาย!

หรวน จิ่วถังบันทึกรูปไว้อย่างมีความสุข จากนั้นก็ส่งให้เซี่ย อวี๋ซินอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【รูปภาพ】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【แฟนในอนาคตคะ แฟนสาวในอนาคตของคุณสวยไหม】

นิ้วยาวเรียวของเซี่ย อวี๋ซินแตะเปิดรูปอย่างไม่ใส่ใจ

สายตากวาดผ่านตัวหนังสือเล็ก ๆ จาง ๆ ตรงมุมซ้ายบน—

«สร้างโดยปัญญาประดิษฐ์»

เขาโมโหจนหัวเราะออกมาตรง ๆ

ยัยจอมหลอกลวง หลอกคนทั้งทีไม่คิดจะใส่ใจสักนิดเลยหรือไง

เอ็กซ์:【เธอขี้เหร่จนไม่กล้าให้ใครเห็นหรือไง หรวน จิ่วถัง ก่อนจะเอารูปจากปัญญาประดิษฐ์มาหลอกฉัน อย่างน้อยก็น่าจะตัดคำว่า “สร้างโดยปัญญาประดิษฐ์” ออกก่อนสิ】

หรวน จิ่วถัง:【…】

เธอรีบกดเปิดรูปที่เพิ่งส่งไปแล้วขยายดู

มุมซ้ายบน

คำว่า «สร้างโดยปัญญาประดิษฐ์» พร้อมลายน้ำสีขาวโปร่งแสงล้อมรอบ ตั้งเด่นอยู่ตรงนั้นอย่างโจ่งแจ้ง

ให้ตายสิ!

ขายหน้าจนอยากมุดดิน…

เธอกดค้างที่ข้อความ โชคดีที่ยังเรียกคืนได้

รีบเรียกคืน ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วกัน

ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร!

หรวน จิ่วถังตบอกปลอบตัวเอง ถอนหายใจแล้วก็ยอมรับชะตากรรม

ช่างเถอะ ส่งรูปตัวเองไปเลย ยุ่งยากจริง

เธอเลื่อนดูอัลบั้มรูป หารูปที่เพื่อนร่วมห้องถ่ายให้ที่มหาวิทยาลัย ดูแล้วก็ถือว่าสวยอยู่ จึงส่งไปให้เขาตรง ๆ

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【ฮ่า ๆ ๆ ๆ อุบัติเหตุ ๆ กดผิดน่ะ! รูปนี้เป็นฉันจริง ๆ รูปเมื่อกี้ฉันบันทึกไว้เล่น ๆ เผลอส่งให้คุณไป】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【รูปภาพ】

*

เซี่ย อวี๋ซินกดเปิดรูปอีกครั้ง

หญิงสาวในภาพยืนอยู่ใต้ไฟถนน หันใบหน้าด้านข้างให้กล้องเล็กน้อย คิ้วตาผ่อนคลาย ดวงตาดอกท้อคู่หนึ่งโค้งขึ้นบาง ๆ ยามยิ้มมีเสน่ห์ชวนให้คนมองพลอยอารมณ์ดีตามไปด้วย

โครงหน้าของเธอมีความสดใสสง่างามแบบสาวเหนือโดยเฉพาะ แต่ท่าทางกลับเจือความไร้เดียงสาปนเย้ายวนแบบวัยนี้

หญิงสาวในรูปคล้ายกับภาพที่ปัญญาประดิษฐ์สร้างอยู่หลายส่วน แต่มีชีวิตชีวาอย่างที่ปัญญาประดิษฐ์โง่เง่าไม่มี

มองสบายตากว่าใบหน้าปลอม ๆ ที่ปัญญาประดิษฐ์โง่เง่าสร้างขึ้นมาเยอะ

ปลายนิ้วเขาแตะหน้าผากของหญิงสาวในรูปบนหน้าจอ เสียงหัวเราะแผ่วเบาเปี่ยมเสน่ห์ทุ้มต่ำหลุดออกจากลำคอ

แต่ปากกลับไม่ยอมอ่อนข้อให้เธอ

เอ็กซ์:【ไม่ใช่รูปที่หาในเน็ตมาส่งให้ฉัน หรือเอารูปคนอื่นมาให้หรอกนะ เพราะไม่กล้าให้ใครเห็นตัวจริงน่ะ】

หรวน จิ่วถังกลอกตาแล้วพิมพ์ตอบรัว ๆ

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【ไม่ใช่!! ฉันมีหลักการนะ นักศึกษากฎหมายไม่มีทางทำผิดกฎหมายเด็ดขาด จะปกป้องสิทธิในภาพถ่ายจนตัวตาย】

เอ็กซ์:【ก็พอใช้ได้ ดูเป็นคนขึ้นมาหน่อย】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【คุณนั่นแหละไม่ใช่คน! ฉันก็เป็นหนึ่งในสี่สาวงามประจำห้องนะ】

เอ็กซ์:【ห้องเธอไม่ได้มีสมาชิกทั้งหมดสี่คนหรอกเหรอ】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【ใช่แล้ว ทำไมล่ะ มีปัญหาอะไรหรือไง เจ้าซินซินตัวแสบ!!】

เซี่ย อวี๋ซินยิ้มพลางเปิดรูปนั้นขึ้นมาดูอีกครั้ง ตั้งใจหยอกเธอเล่น

เอ็กซ์:【ไม่กล้าหรอก กลัวเธอกัดเอา】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【กัดคุณเดี๋ยวโดนพิษตายพอดี ไม่ชอบคุณเลย ไม่ชมว่าฉันสวยด้วย เสียใจแล้ว รีบส่งรูปกล้ามท้องมาปลอบฉันเร็ว】

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【ทำตาน่าสงสาร】

เอ็กซ์:【ได้สิ รอแป๊บ】

มุมปากเซี่ย อวี๋ซินยกขึ้นนิด ๆ

ยัยตัวแสบ คิดฝันได้สวยนักนะ

เขาเปิดแอปปัญญาประดิษฐ์ขึ้นมาเล่น ๆ ใส่คำค้นลงไป แล้วสร้างรูปกล้ามท้องขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว แถมยังเว่อร์วังเกินจริงสุด ๆ

กล้ามใหญ่เหมือนก้อนหิน ปลอมจนดูไม่ไหว

เซี่ย อวี๋ซินมองรูปกล้ามท้องปลอมสุดขีดนั้น เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วพยักหน้าอย่างพอใจ

จากนั้นก็กดบันทึก แล้วส่งให้หรวน จิ่วถัง

*

เอ็กซ์:【รูปภาพ】

หรวน จิ่วถังที่กำลังไถดูติ๊กต็อกจีนรออยู่ ได้ยินเสียงแจ้งเตือนวีแชตดังขึ้น ก็เปิดแอปด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม

หรวน จิ่วถัง:【…】

หรวน จิ่วถังมองรูปกล้ามท้องประหลาดที่ปัญญาประดิษฐ์สร้างขึ้น พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

กล้ามท้องในรูปใหญ่เหมือนก้อนหิน สัดส่วนผิดธรรมชาติจนเกินไป ดูก็รู้ว่าไม่ได้ใช้ภาพจริงเป็นต้นแบบ แต่สุ่มสร้างขึ้นมามั่ว ๆ

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【เจ้าซินซินตัวแสบ ขี้เหนียว แถมยังเลียนแบบฉันอีก!】

เซี่ย อวี๋ซินอ่านข้อความของเธอ ในที่สุดก็กลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่

เขาพิมพ์ตอบช้า ๆ ปลายนิ้วเผยความเกียจคร้านปนความได้ใจอยู่หลายส่วน

เอ็กซ์:【ยัยตัวแสบ ไม่รู้จักอาย ฉันรักษาพรหมจรรย์ลูกผู้ชายดีจะตาย】

เอ็กซ์:【ของแบบกล้ามท้องน่ะ ให้แฟนสาวในอนาคตดูคนเดียว】

*

อีกฟากหนึ่ง

【ของแบบกล้ามท้องน่ะ ให้แฟนสาวในอนาคตดูคนเดียว】

หรวน จิ่วถังจ้องประโยคนี้ ปลายนิ้วลูบขอบเคสโทรศัพท์ไปมาโดยไม่รู้ตัว

จุ๊ ๆ~

หมายความว่ายังไงกันนะ กำลังบอกใบ้ฉันอยู่หรือเปล่า

หรวน จิ่วถังเห็นแล้วก็อยาก «บุกฝ่าความยาก» ขึ้นมา จริง ๆ เธอไม่ได้อยากมีแฟนขนาดนั้น แต่เขาพูดมาแบบนี้ ถ้าเธอไม่รับมุกก็คงเสียหน้าแย่

ในฐานะคนตงเป่ยตัวแม่ เธอไม่มีทางปล่อยให้คำพูดค้างกลางอากาศหรอก นี่เป็นหลักการที่ฝังอยู่ในดีเอ็นเอ

อีกอย่างเซี่ย อวี๋ซินหล่อขนาดนี้ คบกันดูก็ไม่น่าขาดทุน เรื่องเงินทองเธอไม่ได้ใส่ใจนัก คบกันก็ไม่ใช่แต่งงานเสียหน่อย

แถมยังเป็นรักทางไกลข้ามประเทศ เรียกให้ตรงก็คือรักออนไลน์ พูดง่าย ๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับเลี้ยงสัตว์เลี้ยงอิเล็กทรอนิกส์

สัตว์เลี้ยงอิเล็กทรอนิกส์ตัวนี้ก็เข้ามายุ่งกับชีวิตจริงของเธอไม่ได้ เธอทั้งกลัวความยุ่งยาก กลัวการถูกผูกมัด แล้วยังชอบเลี้ยงปลาเล่นอีก

พอความสดใหม่ของรักออนไลน์หมดลง ก็ถอนตัวได้ทุกเมื่อ ไม่ต้องกลัวว่าจะโดนตามมาเอาเรื่องถึงที่

สมบูรณ์แบบ!

ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของหรวน จิ่วถังกลอกไปมา เล็บพิมพ์ข้อความอย่างรวดเร็ว ก่อนจะลองหยั่งเชิงเขาดูก่อน

เหรียญหวานหนึ่งแก้ว:【ฉันไม่ใช่แฟนสาวในอนาคตของพี่ซินซินอยู่แล้วเหรอคะ จะคบกันออนไลน์ไหม พี่ซินซิน】

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป