เมื่อคิดดูแล้ว ฉู่ยี่ก็เห็นด้วยกับเหตุผลนั้น
เขาหยิบมือถือขึ้นมา ส่งข้อความหาสวีหมั่ง
[พี่ โยวโยวอยู่กองถ่ายไหนเหรอ? ว่าแต่จู่ ๆ เธอไปแสดงละครได้ยังไง?]
ข้อความของสวีหมั่งตอบกลับมาแทบจะทันที
[สวีหมั่ง: เรื่อง "ฆาตกรรมซ่อนเงื่อน" น่ะ ฉันก็ไม่รู้ว่าเธอเริ่มเล่นละครตั้งแต่เมื่อไหร่ แม่ของโยวโยวไม่ได้บอกฉันเลย โยวโยวเป็นคนคุยกับฉันเรื่องนี้เอง ฉันถึงได้รู้]
[โอเค พรุ่งนี้ฉันรอนะ]
ปิดมือถือแล้ว ฉู่ยี่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เงยหน้าขึ้นรายงานให้ฉินชวนฉือฟัง
"ถามมาแล้ว สวีหมั่งบอกว่าชื่อ 'ฆาตกรรมซ่อนเงื่อน'"
สิ้นเสียงพูด ฉินชวนฉือก็เงยตามองฉู่ยี่ ในดวงตาแวบผ่านประกายลึกลับ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มแปลก ๆ
"…ฆาตกรรมซ่อนเงื่อน เออ ดี พรุ่งนี้นายไปกับเขาก็แล้วกัน"
เห็นเขาตอบตกลงอย่างไม่อิดออด ฉู่ยี่ก็ทำสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกลับแอบถอนหายใจโล่งอก
ยังดีที่ฉินชวนฉือเห็นด้วย
ถ้าเขาไม่ยอม บอกตามตรงว่าฉู่ยี่ก็จนปัญญาจริง ๆ
…
บ่ายวันต่อมา สวีหมั่งมาถึงใต้ตึกบ้านฉู่ยี่ตรงเวลา
ฉู่ยี่กับสวีหมั่งติดต่อกันมาตลอด หลังจากซื้อบ้าน ฉู่ยี่ก็รีบบอกที่อยู่ให้สวีหมั่งทันที ส่วนสวีหมั่งก็รู้ว่าช่วงนี้ฉู่ยี่พักอยู่ที่นี่ ไม่ได้อยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลฉิน ถึงได้บอกว่าจะมารับฉู่ยี่
ฉู่ยี่หิ้วของขวัญลงจากตึก ทั้งสองพบกันอย่างรวดเร็ว แล้วมุ่งตรงไปยังสตูดิโอถ่ายทำที่กองถ่ายตั้งอยู่
รถวิ่งไปบนถนน ฉู่ยี่รู้สึกได้ชัดเจนว่าสวีหมั่งดูร้อนรนกระวนกระวาย