ไป๋จือฉีและเพื่อน ๆ ของเขาพนันกันว่าเขาจะทำให้ฉู่ยี่ หมาป่าข้างถนนจากสลัม ตกหลุมรักเขาจนถอนตัวไม่ขึ้นภายในสามเดือนได้หรือไม่
วินาทีที่รู้ความจริง ในใจของหลินหนั่วก็เต็มไปด้วยความสะใจที่ได้แก้แค้น
ดูสิ ฉู่ยี่ นายไม่ชอบฉัน แต่ดันไปชอบคนอย่างไป๋จือฉี! แล้วยังไงล่ะ? ในสายตาของเขา นายก็เป็นแค่หมาตัวหนึ่งที่ถูกหลอกใช้ได้ตามอำเภอใจ!
เขาถึงขั้นเริ่มคาดหวังว่าสีหน้าของฉู่ยี่จะยอดเยี่ยมขนาดไหนหลังจากรู้ความจริง
ทว่าลึกลงไปในใจ ก็มีอารมณ์อีกอย่างหนึ่งกำลังก่อกวน
เขาไม่อยาก ไม่อยากเห็นฉู่ยี่ประจบเอาใจไป๋จือฉีจริง ๆ
ภายใต้ความขัดแย้งและความอิจฉา ความคิดชั่วร้ายอย่างหนึ่งก็ก่อตัวขึ้นในสมองของเขา
ก็เอาเสียเลยเลย ไล่ฉู่ยี่ออกจากเซิ่งหลุนให้สิ้นซาก
ดังนั้น เขาจึงจัดฉากละคร "การล่วงละเมิด" ที่ตัวเองทั้งเขียนบทและแสดงเอง
เบื้องหลัง "การล่วงละเมิดตัวเอง" ครั้งนี้ แท้จริงแล้วมีความไม่ยอมแพ้และความคิดส่วนตัวเจือปนอยู่มากน้อยเพียงใด มีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่รู้
ทว่า เขาพ่ายแพ้
ถึงแม้ว่าเขาจะไล่ฉู่ยี่ออกจากโรงเรียนได้สำเร็จ แต่ไป๋จือฉีก็ยังชนะเดิมพันนั้น
เขาเอาชนะใจฉู่ยี่ได้ด้วยหมาล่าหนึ่งชาม
และยังนำ "ของรางวัล" กลับมาด้วย
วิดีโอคลิปหนึ่งที่ฉู่ยี่กินหมาล่าไปร้องไห้ไป
วิดีโอนี้ ในปีนั้นแทบจะแพร่สะพัดไปทั่ววิทยาลัยเซิ่งหลุน กลายเป็นเรื่องตลกให้พวกเขาได้ขบขันอยู่เป็นเวลานาน ในบัญชีเล็กของหลินหนั่วก็เก็บไว้เช่นกัน