รถยนต์เคลื่อนผ่านเส้นแบ่งเขตระหว่างเมืองหลวงกับย่านโคมแดง
อาจเป็นเพราะเป็นช่วงเวลาอาหารค่ำวันปีใหม่ รถบนถนนสายหลักจึงค่อยๆ บางลง
หัวหน้าทีมบอดี้การ์ดรู้สึกผ่อนคลายขึ้นเล็กน้อย ในที่สุดก็สามารถเร่งเครื่องได้เต็มที่ เหยียบคันเร่ง ควาามเร็วพุ่งสูงขึ้นทันที
แผนที่นำทางกะพริบบนหน้าจอ ชี้เส้นทางที่สั้นที่สุดไปยังบ้านของสวีหมั่ง
แต่หลังจากเลี้ยวโค้งถัดไปได้ไม่นาน รั้วก่อสร้างก็ปิดกั้นเส้นทางข้างหน้าอย่างสิ้นเชิง
ป้ายเตือนเขียนว่า "กำลังก่อสร้าง กรุณาเปลี่ยนเส้นทาง"
บนแผนที่นำทาง เส้นทางนี้กลับโล่งโปร่ง เป็นสีเขียว
หัวหน้าทีมเบือนหน้าหนี
คนเราถ้าซวย ดื่มน้ำเย็นยังติดฟัน
เขาแอบชำเลืองกระจกมองหลัง เหลือบมองฉินชวนฉือ ได้แต่ทำใจแข็งกลั้นเสียงให้ต่ำลง
"เอ่อ เถ้าแก่ฉิน เส้นทางข้างหน้าปิดแล้วครับ เราต้องกลับรถเปลี่ยนเส้นทาง"
ฉินชวนฉือสีหน้าไม่ค่อยดี "เร็วหน่อย"
หัวหน้าทีมบอดี้การ์ดไม่กล้ารอช้า รีบกลับรถทันที มุ่งหน้าไปยังเส้นทางที่ระบบนำทางคำนวณให้ใหม่
รถเลี้ยวเข้าไปในตรอกแคบๆ ซอกซอยเล็กๆ
บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เสียงประทัดและดอกไม้ไฟที่เคยอึกทึกครึกโครม ค่อยๆ ห่างไกลออกไป จนในที่สุดก็ไม่ได้ยินอีกเลย
ไฟถนนสลัว แสงถูกตึกรามบ้านช่องเก่าๆ ตัดแบ่งเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ทีละน้อย แม้แต่คนเดินถนนสักคน รถสัญจรสักคันก็มองไม่เห็น
หัวหน้าทีมบอดี้การ์ดที่แต่เดิมกำลังกลัดกลุ้มใจเรื่องความรักของเจ้านายอยู่ในใจ ตอนนี้เริ่มตื่นตัวแล้ว
ผิดปกติ
เงียบเกินไป
สัญชาตญาณมืออาชีพทำให้เขาสัมผัสได้ถึงอันตราย เขาหน้าเครียด เร่งความเร็วโดยไม่รู้ตัว อยากจะรีบออกไปจากย่านนี้ให้เร็ว