ฉินชวนฉือไม่ได้พูดอะไรอีกเลยตลอดทางที่เหลือ
ในรถเงียบกริบ
สุดท้ายเขาก็ไม่ได้บอกฉู่ยี่ว่าจะไปที่ไหน
ฉู่ยี่รู้สึกว่าฉินชวนฉืออารมณ์เสียขึ้นมากะทันหัน
เขาเดาได้ราง ๆ ว่าฉินชวนฉือโกรธเรื่องอะไร
คงเป็นเพราะการกระทำเกินขอบเขตของฉวี่ชิงเจ๋อ ... อาจจะเกี่ยวโยงกับท่าทีของตัวเองในวันนี้ด้วยนิดหน่อย
ที่ฉินชวนฉือมาหาเขาถึงกองถ่ายในวันนี้ ก็มีเจตนาจะเปิดเผยตัวตนไม่มากก็น้อย
แต่กลับถูกเขาพูดคลุมเครือเลี่ยงไป
ถึงอีกฝ่ายจะไม่ได้แสดงออกต่อหน้า แต่ก็คงรู้สึกว่าอำนาจของตัวเองถูกท้าทาย
ตามเหตุผลทั่วไป ฉู่ยี่ในฐานะคนรัก ถ้ารู้จักเอาใจ ตอนนี้ก็ควรจะไปง้อผู้สนับสนุนทางการเงินคนนี้แล้ว
พูดหวาน ๆ หรือไม่ก็ทำอย่างอื่น
แต่ฉู่ยี่ไม่ได้ทำ
หนึ่งคือรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา ทำให้เขาพูดจาแบบนั้นไม่เคยได้
สองคือ...
เขาไม่อยากง้อ
ฉินชวนฉือไม่พูด เขาก็ไม่เอ่ยปาก
พวงมาลัยหมุนในมือ รถไหลเข้าสู่กระแสรถยนต์ สุดท้าย ฉู่ยี่ก็ขับมุ่งตรงไปบ้านตัวเอง
รถจอดสนิท ฉินชวนฉือก็ไม่ได้แสดงความเห็นอะไร
ทั้งสองคนลงจากรถเดินตามกันเข้าไปในลิฟต์
เปิดประตูห้อง
"คลิก"
ไฟในห้องสว่างขึ้น ขับไล่ความมืดสลัวให้หายไป
ทั้งสองถอดเสื้อนอกแขวนไว้ ตลอดกระบวนการไม่มีการสื่อสารอะไร ในอากาศมีเพียงเสียงเสียดสีของเสื้อผ้า