อุณหภูมิในห้องพุ่งสูงขึ้น
เมื่อทุกอย่างกลับสู่ความเงียบงัน ระบบสัมผัสที่เลอะเลือนก็ค่อยๆ หวนคืน
ฉู่ยี่และฉินชวนฉือไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายในห้องน้ำ
ท่ามกลางไอน้ำที่คละคลุ้ง ฉู่ยี่รู้สึกเหมือนตัวเองลืมอะไรไปบางอย่าง แต่ก็นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก
พอเขาเปลี่ยนเป็นชุดลำลองที่สดชื่น สวมรองเท้าแตะเดินออกจากห้องน้ำ ก็ไม่เห็นร่างของฉินชวนฉือเลย
ฉู่ยี่กวาดตามองไปรอบๆ ก่อนค่อยๆ เดินไปยังห้องนั่งเล่น
ก็เห็นฉินชวนฉือกำลังยกหม้อใบนั้น เทของลงในถังขยะ
ฉู่ยี่เดินเข้าไปใกล้ ก้มลงมอง
ในถังขยะ ก้อนเนื้อที่ควรจะเป็นสีแดงสวยชวนกิน ตอนนี้กลายเป็นก้อนถ่านสีดำสนิทไปแล้ว
ฉู่ยี่กระตุกมุมปาก หันไปทางฉินชวนฉือ
ฉินชวนฉือมีสีหน้าสงบนิ่ง พอรับรู้ถึงสายตาของฉู่ยี่ เขาก็ถึงกับยกยิ้มที่มุมปาก
"ดูท่า เราคงใช้เวลาทำกันนานไปหน่อยจริงๆ"
"หุบปากไปเลยนาย"
ฉู่ยี่แย่งหม้อในมือเขามาอย่างหัวเสีย แล้วโยนลงในอ่างล้างจาน
เขาเหลือบมองท้องฟ้าด้านนอกหน้าต่างที่มืดลงแล้ว
ยุ่งวุ่นวายมาตั้งนาน ตอนนี้เขาไม่มีอารมณ์จะออกไปหาอะไรกินข้างนอกอีกแล้วจริงๆ
คิดพลางก็ล้วงมือถือออกมา เปิดแอปพลิเคชันสีฟ้า
ยังไงก็ต้องพึ่งนายนี่แหละ อัศวินสีน้ำเงิน
……
เช้าวันต่อมา
ฉู่ยี่มาถึงอาคารสำนักงานใหญ่ของวิหคพยัคฆ์ตรงเวลา
มาที่ห้องทำงานก็เริ่มจัดการงาน นิ้วมือทำงานรัวบนแป้นพิมพ์ พิมพ์เร็วมาก ไม่นานก็ดูเกือบเสร็จแล้ว
ยืดเส้นยืดสาย ฉู่ยี่ยกกาแฟมาจิบคำหนึ่ง