ในห้องไม่ได้เปิดไฟ
หลัวอันกอดศีรษะ ขดตัวอยู่ในความมืด
นอกประตู เสียงร้องไห้และทุบประตูของไป๋จือฉีแหบแห้งลงแล้ว แต่ยังคงดื้อดึงแทรกเข้าหูเขา ตัดเฉือนประสาทเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ภาพในอดีตฉายวนเวียนตรงหน้า
โรงเรียนมัธยมเซิ่งหลุน
เขาเป็นนักเรียนทุนพิเศษ อาศัยผลการเรียนดีเยี่ยม เบียดเสียดจากครอบครัวธรรมดาเข้ามาอยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งความร่ำรวยนี้
ทว่าความจริงแตกต่างจากที่เขาคิดไว้มาก เขาในฐานะ "ไพร่ต่ำ" ถูกเหล่าบุตรหลานผู้มั่งคั่งมุ่งร้ายตั้งแต่แรกเริ่ม
แต่เขาโชคดีมาก
เพราะในรุ่นนั้น ยังมีนักเรียนทุนพิเศษอีกคนชื่อฉู่ยี่
ผู้มีคุณลักษณะอัลฟ่าที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นชนชั้นสูงสุดของสังคม และรูปลักษณ์อันโดดเด่นที่เริ่มปรากฏ ความมุ่งร้ายของนักเรียนเกือบทั้งโรงเรียน ถูกอีกฝ่ายดึงดูดไปจนหมดสิ้น
เขาทะนุถนอมความสงบสุขที่ได้มายากยิ่งนี้ ใช้ชีวิตอย่างเงียบเชียบตลอดมา ดุจเงาลางเลือน ผสานกลืนไปตามมุมต่างๆ ของโรงเรียน
ในฐานะนักเรียนทุนเหมือนกัน เขามักจะอดไม่ได้ที่จะไปสนใจสถานการณ์ของฉู่ยี่
ตอนแรก เขาเห็นใจฉู่ยี่มาก รู้สึกว่าอัลฟ่าคนนี้ต้องทนรับภัยพิบัติอันไร้สาเหตุ
จนกระทั่งไป๋จือฉีปรากฏตัว
โอเมก้าคนนั้นช่างสมบูรณ์แบบยิ่งนัก
ในสภาพแวดล้อมที่นักเรียนทั้งโรงเรียนราวกับปิศาจร้าย มีเพียงเขา ดั่งสายลมบริสุทธิ์ในฤดูร้อน ปฏิบัติต่อทุกคนอย่างอ่อนโยนและใจดี สะอาดหมดจดไร้ธุลี