เจียงไห่เซิง โจวเต๋อหลี่ และคนอื่น ๆ อยู่ชั้นล่าง
มองเฉินฮ่าวคัดกุ้งเสือในถัง แยกตามขนาดใหญ่เล็ก
ส่วนซ่งจิ้นเซิงก็ลากเจียงหยวนขึ้นไปยังห้องส่วนตัวชั้นสองด้วยความสนใจ
ช่วงนี้เป็นฤดูพายุไต้ฝุ่น ธุรกิจของจวี้เฟิงโหลวกลับรุ่งเรืองยิ่งกว่าเดิม
เพราะฝนตก ลมแรง คนส่วนใหญ่จึงไม่มีอะไรทำ
พวกผู้ใหญ่ในย่านนี้ก็นั่งเฉยไม่ไหวเหมือนกัน
พวกเขาชอบชวนเพื่อนสนิทสักสามห้าคนมาที่นี่ สั่งกับข้าวสองสามอย่าง ดื่มเหล้ากันสักมื้อ ฆ่าเวลาไปพลาง ๆ
ทุกวันหลังจากซ่งจิ้นเซิงจัดการงานในร้านเหล้าเสร็จ
พอมีเวลาว่าง
เขาก็มักอดไม่ได้ที่จะคำนวณผลตอบแทนจากการลงทุนซื้อเรือใบติดเครื่องยนต์
ยิ่งคำนวณ
ซ่งจิ้นเซิงก็ยิ่งตื่นเต้น
โดยเฉพาะเมื่อคิดตามสัดส่วนแบ่งสี่ต่อหก
เขาพบว่า หากดูจากฝีมือจับปลาของเจียงหยวนในตอนนี้
ถ้าทุกครั้งได้ของติดมือ เงินหลายพันหยวนที่เขาลงทุนไป
ถ้าโชคดี พอถึงสิ้นปีก็อาจคืนทุนได้จริง ๆ
พอถึงตอนนั้น
เขาก็แค่รอรับกำไรไปสบาย ๆ ได้แล้ว!
ทั้งสองเข้าไปในห้องส่วนตัว
ซ่งจิ้นเซิงยื่นบุหรี่ให้เจียงหยวนก่อนเป็นคนแรก พลางยิ้มกว้าง “น้องชาย ช่วงนี้ว่างอยู่แล้ว ผมเลยร่างสัญญาความร่วมมือของเราไว้ก่อน”
“นายลองดูเนื้อหาในสัญญาก่อน”
“ส่วนเรื่องแบ่งเงิน ผมยังไม่ได้กรอกตัวเลขลงไป แต่ดูจากวันนี้แล้ว เราน่าจะตกลงกันได้แล้วละ”
เห็นรอยยิ้มภาคภูมิใจบนใบหน้าซ่งจิ้นเซิง เจียงหยวนกลับยิ้มอย่างไม่รีบร้อน แล้วเริ่มคุยบัญชีกับเขา