อยู่หมู่บ้านเดียวกันมานานขนาดนี้ จ้าวเล่าฮั่นรู้จักนิสัยพ่อลูกตระกูลเจียงดีเป็นที่สุด
ถ้าเป็นเมื่อก่อน
เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เจียงไห่เซิงกับเจียงหยวนคงไม่มาหาเรื่องพวกเขาจนเลือดตกยางออกก็แปลกแล้ว
แต่วันนี้
เจียงหยวนเจ้าหนุ่มนี่กลับมามือเปล่า
แถมยังพามาแค่เจ้าหน้าที่ทีมการผลิตกับชาวบ้านเท่านั้น
หรือว่าเจ้าหนุ่มนี่คิดจะมาพูดคุยด้วยเหตุผลกับตระกูลจ้าวของพวกเขาจริง ๆ?
ตอนที่ได้ยินเจียงหยวนพูด จ้าวไห่หยางเองก็ใจสั่นวูบ
แต่เช่นเดียวกับจ้าวเล่าฮั่น พอเห็นคนมากมายอยู่ตรงหน้า จ้าวไห่หยางก็คลายใจที่แขวนอยู่ลงได้ในที่สุด
เขากัดแป้งขาวไปคำหนึ่ง ก่อนสบถด่าว่า “ไม่ตีฉันเหรอ? ฉันว่านายไม่กล้าตีฉันมากกว่ามั้ง!”
ตอนนั้นเจียงหยวนเดินเข้ามาในลานบ้านแล้ว
เขาหาเก้าอี้มานั่งเองโดยไม่รีบร้อน
จากนั้นก็มองจ้าวไห่หยางกับจ้าวเล่าฮั่นและคนอื่น ๆ ด้วยรอยยิ้ม ก่อนพูดเนิบ ๆ ว่า “ดูท่าพวกคุณจะมีความรู้ด้านกฎหมายกันน้อยจริง ๆ วันนี้ผมจะให้ความรู้เรื่องกฎหมายกับพวกคุณก่อนแล้วกัน”
จ้าวไห่หยางหัวเราะเยาะไม่หยุด ทำเหมือนคำพูดของเจียงหยวนเป็นแค่ลมผ่านหู
เขายืนอยู่ตรงหน้าเจียงหยวน เหลือบมองหลีว่านเทียนกับคนอื่น ๆ แล้วพูดว่า “ให้ความรู้เรื่องกฎหมาย? เจียงหยวน สมองนายมีปัญหาหรือไง? นายเชิญผู้ใหญ่บ้านกับคนอื่น ๆ มา คงไม่ได้คิดจริง ๆ หรอกนะว่ายังเป็นสมัยกองทุนหมู่บ้านอยู่?”