โจวจิ้งชิวเห็นเจียงหยวนลากตู้เหยินออกไปข้างนอกแล้ว ถึงค่อยสงบใจลงได้อย่างสมบูรณ์
ตั้งแต่หย่ากันมา
แม้เจียงหยวนจะปรากฏตัวบนถนนในคอมมูนเป็นครั้งคราว แต่ก็แทบไม่เคยเข้ามาคุยกับเธอเลย
แต่ยังดีที่ แม้เจียงหยวนจะเป็นคนไม่ได้เรื่อง
แต่เจียงไห่เซิงนั้นเป็นคนดีจริง ๆ
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
เธอไม่มีญาติพี่น้องอยู่ในคอมมูนทวนเจี้ย
หากไม่ได้อดีตพ่อตาคนนี้คอยช่วยเหลืออยู่ลับ ๆ
เธอคงสงสัยจริง ๆ ว่าสักวันตัวเองจะทนไม่ไหว
ถึงขั้นหาบเชือกมาผูกคอตายก็ได้
หน้าร้าน
บรรดาพ่อค้าแม่ขายไม่กี่รายที่อยู่แถวนั้น พอได้ฟังเจียงหยวนพูดจบ ต่างก็พากันกระตือรือร้นขึ้นมา
ตู้เหยินคนนี้น่ะ
ตั้งแต่ทางการอนุญาตให้ตั้งแผงขายของส่วนตัวในเมือง ก็อาศัยอำนาจในมือรังแกคนมาไม่น้อย
ตอนนี้เจียงหยวนจับจุดอ่อนของเขาได้แล้ว
คราวนี้ตู้เหยินคงได้เจ็บหนักแน่
คนกลุ่มใหญ่พากันเข้ามารุมล้อม
เจียงหยวนเองก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นไม่น้อย
เขาลากตู้เหยินไปด้วย พร้อมกับพาพ่อค้าแม่ขายแถวนั้น รวมทั้งโจวจิ้งชิวที่ถูกกลั่นแกล้งไปด้วย
ไม่นานก็ไปถึงหน้าจวี้เฟิงโหลว
ขณะนั้น
ภายในจวี้เฟิงโหลว จางย่วนซานกับคนอื่น ๆ กำลังชิมหอยเป๋าฮื้อที่เจียงหยวนนำไปให้
ของสดที่เพิ่งจับขึ้นมาจากทะเล ย่อมมีรสชาติดีกว่าหอยเป๋าฮื้อตากแห้งมาก
พอได้ยินเสียงเอะอะจากชั้นล่าง
หวงอำเภอก็ลุกขึ้นเป็นคนแรก เดินไปที่หน้าต่างแล้วมองลงไปข้างล่าง
เห็นคนกลุ่มใหญ่ล้อมเจียงหยวนกับตู้เหยินอยู่
หวงอำเภอรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง
ถัดมา
ก็ได้ยินเจียงหยวนตะโกนว่า “พวกเราขอพบผู้นำ!”
จางย่วนซานกับหวงอำเภอมองหน้ากัน
ไม่นานทุกคนก็ลงมาถึงชั้นล่าง