ถ้าเรือลำนี้ยังไม่ได้ลงอวน การหันหัวเรือกลับก็ไม่ใช่เรื่องยาก
ด้วยฝีมือการขับเรือของจ้าวต้าเหอ ใช้เวลาไม่ถึงสองนาทีก็หันหัวเรือกลับได้แล้ว
จากนั้นก็พุ่งไปทางที่เจียงหยวนอยู่
แต่ปัญหาคือ
เมื่อครู่นี้จ้าวต้าซานกับจ้าวไต้ห่างเพิ่งหย่อนอวนลงน้ำเสร็จ
ในสถานการณ์แบบนี้ หากคิดจะหันหัวเรือกลับ
ก็ทำได้เพียงค่อย ๆ ปรับทิศทางทีละนิดเท่านั้น
จ้าวต้าซานมองเจียงหยวนกับพวกที่อยู่ห่างออกไปจากเรือของพวกเขาเรื่อย ๆ
เขาเช็ดเหงื่อเม็ดเล็กบนหน้าผาก แล้วพูดอย่างจนปัญญาว่า “พ่อ ไม่ทันแล้วครับ ถ้าหันหัวเรือแบบนี้ อวนอาจถูกกระแสน้ำพัดเข้าไปพันใบจักร ไม่ต้องพูดถึงค่าน้ำมันวันนี้ที่เสียเปล่าเลย เรือบ้านเราคงต้องซ่อมใหญ่กันอีกรอบครับ”
จ้าวกว่างเฟิงไม่เคยคิดฝันเลยว่า
ตัวเองออกทะเลมานานหลายปีขนาดนี้
ให้ตายสิ กลับถูกเจียงหยวนไอ้เด็กนี่เล่นงานเข้าให้
ความโกรธพลุ่งพล่านอยู่เต็มอก
จ้าวกว่างเฟิงจะยังมีใจออกทะเลจับปลาต่อได้อย่างไร?
เขากำหมัดแน่น ตะโกนด่าทางที่เจียงหยวนกับพวกจากไปว่า “ไอ้สัตว์เดรัจฉาน! ไอ้สารเลว! แกอย่าหวังว่าจะตายดี รอไว้เถอะ ครั้งนี้ฉันจะทำให้แกกินไม่ลง คายก็ไม่ออก!”
จ้าวไต้ห่าง ลูกชายคนที่สาม ก็เดินเข้ามาในตอนนั้น
เขากำหอกปลาไว้ในมือแน่น พูดอย่างเกรี้ยวกราดว่า “พ่อ พอขึ้นฝั่งแล้ว ผมจะใช้หอกแทงไอ้เวรนี่ให้ตายคาที่เลย”
จ้าวกว่างเฟิงกำลังหาที่ระบายอารมณ์อยู่พอดี
พอได้ยินลูกชายพูดแบบนั้น เขาก็เตะลูกชายกระเด็นทันที “แกหุบปากไปเลย ไอ้สมองทึบ! ถ้าแกแทงไอ้เวรนั่นตาย ถึงตอนนั้นแกก็ต้องเอาชีวิตไปชดใช้!”