หลินไป่เพิ่งเก็บคทา เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
【คลื่นสัตว์อสูรรอบที่สองกำลังจะมาถึง】
【จำนวนสัตว์อสูรที่เหลือ: ×5】
หลินไป่ยกเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปยังจุดที่อยู่ห่างออกไปยี่สิบเมตร
เงาสีเทาห้าร่างค่อย ๆ ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
หมาป่าดงดิบอีกแล้ว
หลินไป่ถึงกับขี้เกียจจัดท่าถือคทาให้ได้มาตรฐาน
เขาพลิกข้อมืออย่างไม่ใส่ใจ
เวทย์ลูกไฟชั้นต้น
ลูกไฟขนาดเท่ากำปั้นก่อตัวขึ้นที่ปลายไม้เทพมหาเวทย์ ก่อนจะพุ่งออกไปในวินาทีถัดมา
เปลวไฟระเบิดออก
ตัวเลขความเสียหายสีแดงเข้มทั้งห้าตัวลอยขึ้นพร้อมกัน
หมาป่าดงดิบทั้งห้าตัวไม่ทันได้ส่งเสียงร้องแม้แต่แอะเดียว ก็กลายเป็นละอองแสงสลายหายไปกลางอากาศท่ามกลางแรงระเบิด
【กำจัดสัตว์อสูรคลื่นที่สองทั้งหมดแล้ว】
【เวลาที่ใช้: 4 วินาที】
【สังหารหมาป่าดงดิบ: ค่าประสบการณ์ +3】×5
หลินไป่เหลือบมองแถบค่าประสบการณ์ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
ใกล้แล้ว
ด้วยความเร็วระดับนี้ อีกไม่กี่คลื่นก็คงเลื่อนระดับได้
คลื่นที่สาม... คลื่นที่สี่...
หลินไป่ทำซ้ำวิธีเดิมต่อไป จำนวนสัตว์อสูรเพิ่มขึ้นมากสุดก็แค่โยนลูกไฟเพิ่มอีกลูก
เขายืนอยู่กับที่ ท่าทางสบาย ๆ ราวกับอยู่ในห้องนั่งเล่นของบ้านตัวเอง
พื้นดินไหม้เกรียมเบื้องหน้ายังคงมีควันสีเขียวจาง ๆ ลอยขึ้นมา กลิ่นไหม้คลุ้งอยู่ในอากาศ
เขาก้มมองแถบค่าประสบการณ์แล้วพึมพำว่า “ถ้าสัตว์อสูรเกิดเร็วขึ้นอีกหน่อยก็คงดี”
สิ้นเสียงพูด
【คลื่นสัตว์อสูรรอบที่ห้ากำลังจะมาถึง】