【เทียนเซิงหว่อไฉปี้โหย่วย่ง】: [คืนเชื้อเพลิง] ก่อนหน้านี้ฉันเคยอ่านมาแล้ว ปกติมื้อหนึ่งกินประมาณ 30 กิโลกรัม ถ้ากินให้อิ่มจริง ๆ ก็ 70-80 กิโลกรัม กินเสร็จแล้วอยู่ได้เป็นสัปดาห์โดยไม่ต้องกินอะไร
หลังจากเลี้ยงผึ้งแล้ว เจ้าแม่ก็เริ่มศึกษาการเลี้ยงหมีขั้วโลกต่อเลยหรือไง?
เจียงหลิงออกจากหน้าจอแสง หมีฮวากินไปตั้ง 100 กิโลกรัมแล้ว แต่ดูเหมือนจะยังหิวอยู่มาก
เธอไม่มีอาหารทะเลสำรองแล้ว ก่อนหน้านี้ก็เตรียมมาไม่มากอยู่แล้ว
“กริ๊ง ๆ ๆ”
ราวกับกำลังเร่งให้รีบ
เจียงหลิงจึงจำใจเอาอาหารจากแม่น้ำกับอาหารทะเลที่เหลือมาให้
ส่งเข้าไปได้ไม่นาน ภายในห้องก็มีเสียงคำรามของหมีดังขึ้น
“ของบ้าอะไรเนี่ย! ฉันจะให้คะแนนแย่!”
【ตรวจพบว่าลูกค้าไม่พอใจอย่างยิ่ง กรุณาจัดการโดยเร็ว!】
“ระบบ เรื่องนี้ต้องโทษแกด้วย”
【หา?】
“ข้อมูลของแกเขียนว่าเธอชอบอาหารที่มีปริมาณมาก แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นอาหารชนิดไหน โทษแกนั่นแหละ!”
【……】
【อาหารทั่วไปเติมท้องลูกค้าได้ยาก โรงแรมระดับสูงมักเตรียมวัตถุดิบที่มีพลังวิญญาณเข้มข้น】
“วัตถุดิบที่มีพลังวิญญาณเข้มข้นคืออะไร?”
【หาได้จากกล่องสุ่มวัตถุดิบพิเศษในร้านค้าระบบ หรือจากพืชผลที่ปลูกบนผืนดินสารพัดประโยชน์】
กล่องสุ่มวัตถุดิบราคา 200 เหรียญเอาชีวิตรอด
“ฉันไม่มีเหรียญ”
เจียงหลิงตัดบทระบบทันที ไม่ต้องพูดเรื่องไร้สาระพวกนั้น
【ใช้ทรัพยากรที่ผลิตจากน้ำผึ้งผึ้งซิ่งกับลูกแพร์แทนได้เหมือนกัน】
“ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้!”
เธอจะได้ประหยัดวัตถุดิบไปได้ตั้งเยอะ!
【โฮสต์ก็ไม่ได้ถามนี่】
เจียงหลิง: ……
เธอแลกน้ำผึ้งมาหนึ่งโถใหญ่ ผสมน้ำ แล้วเพิ่มลูกแพร์อีก 10 ลูก ลองหยั่งเชิงดูว่าหมีขั้วโลกกินได้แค่ไหน