“พวกคุณพูดเหมือนฆ่าสัตว์ประหลาดเป็นเรื่องง่ายดาย บอกว่าเจ้าของร้านใจดำเป็นผู้หญิงแท้ ๆ ยังฆ่าได้ แต่ดูตอนนี้สิ เจ้าของร้านใจดำต่างหากที่ลึกล้ำจนหยั่งไม่ถึง ฆ่าสัตว์ประหลาดได้สบาย ๆ เงินนี้เธอสมควรได้แล้ว”
“เจ้าของร้านใจดำมีรถบ้านคันใหญ่ขนาดนั้น ยังกล้าไปถนนของคนอื่นอีก ไม่กลัวถูกฆ่าหรือไง คนที่บ่นว่าเธออ่อนแอน่ะ ช่วยใช้สมองคิดสักหน่อยได้ไหม”
ระหว่างที่ช่องแชตเขตใหญ่กำลังเถียงกันวุ่นวาย เจียงหลิงก็ติดต่อสวีเซี่ยเมิ่ง
【แอบกินถุงเลือด】：เริ่มได้แล้ว
【กินเถอะ แม่ไม่หิว】：ได้ค่ะ
คืนนี้เธอเตรียมรับงานต่อเนื่องตั้งแต่ 20:30 น. จนถึงเที่ยงคืน
ประเมินเวลาต่อหนึ่งงานไว้ 15 นาที แต่จริง ๆ แล้วเจียงหลิงแทบจะทำเสร็จภายใน 10 นาที
เพราะเรื่องที่คุยกันในเขตใหญ่ คนที่คิดร้ายกับเจียงหลิงจึงเกิดความหวาดระแวง ไม่ยอมเผยตัวออกมาแม้แต่น้อย เอาแต่หลบอยู่ในยานพาหนะ คอยจับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของเธอ
มีคนใช้โทรศัพท์ถ่ายตอนเธอลงจากรถ พุ่งเข้าไปในหมอกสีเทา แล้วกลับมาที่รถบ้าน ทั้งหมดใช้เวลาเพียงเก้านาทีเศษ
พอเธอขึ้นรถ รถบ้านก็หายวับไปจากสายตา
มาไร้ร่องรอย ไปไร้ร่องรอย
น่าอัศจรรย์จริง ๆ
พวกเขาตัดสินความสามารถที่แท้จริงของเจ้าของร้านใจดำผิดไปเพราะเพศของเธอได้อย่างไรกัน
ฆ่าสัตว์ประหลาดได้เร็วขนาดนี้ แถมยังผูกเชื่อมถนนได้อีก แค่นี้ก็เหนือธรรมดาแล้ว
สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขาโล่งใจคือ ทุกคำสั่งซื้อมีระบบรับประกัน เจ้าของร้านใจดำจึงไม่สามารถเป็นฝ่ายโจมตีผู้ซื้อได้
ผู้ขายไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของตัวเองมากเกินไป