เช้าวันถัดมา
หยางเสี่ยวเย่แบกม้วนเครื่องนอนที่ใหญ่กว่าตัวเองเสียอีก จูงหยางเสี่ยวจื้อผู้เป็นน้องชายมาที่โรงงาน
หยางเสี่ยวเย่โยนม้วนเครื่องนอนไว้ในห้องด้านหลัง แล้วพับแขนเสื้อขึ้นเริ่มล้างอาหารทะเลกับตากแห้ง ท่าทางคล่องแคล่วราวกับลูกข่าง
แม้หยางเสี่ยวจื้อผู้เป็นน้องชายจะอายุเพิ่งสิบขวบกว่า แต่ก็เป็นเด็กที่รู้จักช่วยงาน
เขาก้มหน้าก้มตาช่วยยกตะกร้า ไม่พูดไม่จา กวาดลานจนสะอาดเอี่ยม
จางฉินเห็นเด็กสองคนนี้แล้ว ช่วงบ่ายก็เอาผักกาดเขียวกำหนึ่งกับไข่ไก่หลายฟองจากบ้านไปใส่ไว้ในครัว
กานซานซานกับภรรยาของหลินกังก็เอามันเทศมาคนละครึ่งกระสอบ อีกคนหอบเส้นหมี่ขาวหนึ่งมัด พร้อมผักกาดหอมกับผักใบเขียวมาด้วย
ก่อนหน้านี้เด็กสองคนจากตระกูลหยางอาศัยอยู่กับพวกอาและลุงที่จ้องแต่จะฮุบสมบัติ
คนในหมู่บ้านถึงอยากช่วย ก็ยังกลัวจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย
พวกอาและลุงของตระกูลหยางเหมือนหมาขี้เรื้อน เกาะติดแล้วสลัดไม่หลุด
แถมยังเก่งทั้งทะเลาะวิวาทและด่าทอ
ตอนนี้พี่น้องสองคนมาอยู่กับซ่งเซียงหลานแล้ว
ซ่งเซียงหลานคือคนของไอ้เขียงหมูซ่ง
ใครจะกล้ามาหาเรื่องล่ะ?
ทุกคนเอาผักไปกองไว้ในครัวด้านหลัง นับเป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่มอบให้พี่น้องคู่นี้
หยางเสี่ยวเย่มองอาหารกองโตแล้วปาดหน้า
จากนั้นก็ยิ่งตั้งหน้าตั้งตาทำงานหนักกว่าเดิม
ไม่ถึงครึ่งเดือน ปลาแห้งกับกุ้งแห้งในโรงงานก็กองพะเนิน กระสอบหลายสิบใบวางซ้อนกันในโกดังจนดูเหมือนกำแพงเมืองเล็ก ๆ
ซ่งเซียงหลานโทรหาไล่เฟิ่งโส่ว แล้วรับสินค้ากล่องสุ่มเข้ามาอีกหนึ่งตู้คอนเทนเนอร์
สินค้าล็อตนี้มีจำนวนมาก
ซ่งเซียงหลานให้ซ่งตงกับซ่งเฟยนำทีม เรียกหวงจื้อหัว หวังจื้อเหอ และหลิวอวี่คุนมาด้วย
พวกเขาไปกับเอ้อร์เฮยและเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งจากทีมรถ
หลายคนขนสินค้าเดินทางขึ้นเหนือกันอย่างเอิกเกริก
งานในโรงงานไม่ได้มีทุกวัน
แต่ก็ไม่ได้ทำให้ใครหมดความกระตือรือร้น
ถึงจะได้ทำงานแค่เดือนละสิบวันหรือครึ่งเดือน เงินสดที่ได้มาก็ยังดีกว่าทำกินอยู่ในไร่นามากโข
ยุคนี้ ผู้หญิงมีเงินอยู่ในกระเป๋า เวลาพูดในบ้านก็ยังเสียงดังขึ้นได้อีกสามระดับ
หยางเสี่ยวเย่ยิ่งมองโรงงานแห่งนี้เป็นบ้านของตัวเอง
เวลาว่างก็ไม่ยอมพัก