ฟู่หยวนเจิงทำตามคำสั่งของลู่เหยา ช่วยเกาหลังให้เธอ
ผิวของเธอลื่นเนียนจนเขา... เผลอลูบเพลินจนไม่อยากหยุดมือ!
เสียงของเธอก็ไพเราะมาก ราวกับนกขมิ้นที่ร้องจิ๊บจ๊าบไม่หยุด
ใบหูของฟู่หยวนเจิงร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เขาชะงักไป ความว้าวุ่นที่เคยระงับไว้ก่อนอาบน้ำเย็นพลันปะทุขึ้นมาอีกครั้ง
มือของฟู่หยวนเจิงหยุดชะงักทันที!
ลู่เหยาครางอย่างสบายใจสองครั้ง “เหมือนไม่คันแล้วนะ!”
ลู่เหยาเอียงหน้ามองฟู่หยวนเจิงที่นิ่งไป “ที่รัก?”
ฟู่หยวนเจิงได้สติ รีบชักมือออกจากเสื้อกล้ามตัวโคร่งของเธอทันที
ลู่เหยายิ้มให้ฟู่หยวนเจิง “ขอบคุณนะที่รัก คุณดีจังเลย!”
พูดจบ ลู่เหยาก็หันหลังให้ฟู่หยวนเจิงแล้วนอนลงอีกครั้ง
ราวกับเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตาของเขา
ฟู่หยวนเจิงมองนิ้วมือตัวเอง กำมือเบา ๆ แล้วจึงนอนลงตาม
เมื่อครู่เขาถึงกับช่วยลู่เหยาเกาหลัง
ภายในห้องกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
ฟู่หยวนเจิงหลับตาลง ทว่าในหัวกลับมีแต่สัมผัสตอนเกาหลังให้ลู่เหยา ผิวของเธอลื่นเนียน ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน
เขานึกถึงตอนซักผ้าเช็ดตัวให้เธอ แล้วเห็นหน้าอกอวบใหญ่คู่นั้น ดูลื่นเนียนเหมือนกัน ไม่รู้ว่าถ้าได้บีบจะให้สัมผัสเหมือนกันหรือเปล่า?
ฟู่หยวนเจิงเบิกตาโพลงทันที เขากำลังคิดอะไรอยู่?
เขารีบสลัดภาพในหัวทิ้ง แล้วท่องระเบียบวินัยทหารในใจ
แต่ข้างหูกลับได้ยินเสียงกรนเบา ๆ ของลู่เหยา
หลังจากท่องไปสิบรอบ ในที่สุดเขาก็ข่มความว้าวุ่นในใจลงได้ ทันใดนั้นกลับรู้สึกว่าร่างกายหนักอึ้งขึ้นมา
ลู่เหยาข้ามฉู่เหอกับฮั่นเจี้ยเข้ามาทับเขาอีกครั้ง
ต้นขาอวบใหญ่ของเธอพาดทับร่างเขา ศีรษะก็ซุกเข้าหาตัวชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว พยายามหาท่านอนที่สบาย