คราวนี้น้องเหมียวได้ลูกสาวมาด้วยหนึ่งคน ทำเอาผู้ใหญ่ทั้งสามตื่นเต้นกันมาก
ฟู่เจิ้นกั๋วกล่าวว่า “คราวนี้ก็สมบูรณ์แบบแล้ว มีลูกชายลูกสาวครบ ดี ดี ดี!”
เฉินหมานเจินกล่าวว่า “เหยาเหยาเก่งจริง ๆ เด็กทั้งห้าคนปลอดภัยดีทุกคน!”
จ้าวเหวยหงกล่าวว่า “สมกับเป็นลูกสาวฉันจริง ๆ ลูกสาวฉันมีวาสนา พวกคุณยังไม่เชื่ออีก ใครจะคลอดเก่งเท่าลูกสาวฉันได้!”
ทั้งสามคนดูเหมือนจะลืมหญิงตั้งครรภ์อย่างลู่เหยาไปเสียสนิท
ฟู่หยวนเจิงหันไปถามพยาบาลว่า “ตอนนี้เมียผมเป็นยังไงบ้าง”
พยาบาลตอบว่า “หญิงตั้งครรภ์เพิ่งคลอดเสร็จ ตอนนี้หลับอยู่ ต้องบอกเลยว่าภรรยาคุณร่างกายแข็งแรงมาก คลอดเด็กทั้งห้าคนได้ง่ายดายจริง ๆ นับเป็นปาฏิหาริย์เลยค่ะ!”
เมื่อได้ยินคำพูดของพยาบาล ฟู่หยวนเจิงจึงค่อยคลายความตึงเครียดลง
มือทั้งสองข้างที่กำแน่นมาตลอดก็คลายออกเล็กน้อย
ฟู่หยวนเจิงถามว่า “แล้วเธอกับลูกจะออกมาได้เมื่อไหร่”
พยาบาลตอบว่า “ขอสังเกตอาการอีกสักหน่อยนะคะ ถ้าไม่มีปัญหา ก็พาหญิงตั้งครรภ์กลับห้องพักผู้ป่วยได้ค่ะ”
เมื่อได้ยินข่าวว่าแม่ลูกปลอดภัยดีทั้งคู่ คนในครอบครัวก็โล่งใจในที่สุด
ผ่านไปครู่หนึ่ง ลู่เหยาก็ถูกเข็นออกมา
ผู้ใหญ่ทั้งสามคนต่างรีบไปดูลูกก่อน
เด็กทั้งห้าคนน่าเอ็นดูมาก จนผู้ใหญ่ทั้งสามยิ้มกว้างหุบไม่ลง
ฟู่เจิ้นกั๋วกับเฉินหมานเจินอุ้มกันคนละคน ส่วนจ้าวเหวยหงอุ้มน้องเหมียวที่ตัวเล็กที่สุด
ส่วนฟู่หยวนเจิงช่วยพยาบาลเข็นลู่เหยากลับห้องพักผู้ป่วย
ลู่เหยาหลับสนิท ไม่รู้สึกเลยว่าตัวเองถูกย้ายออกจากห้องคลอดมาแล้ว
เธอหลับอย่างสบายใจที่สุด นับตั้งแต่กลับมาเกิดใหม่ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้นอนหลับสนิทขนาดนี้