เฉินหมานเจินเห็นดังนั้นก็รีบดึงลู่เหยาไว้ “เหยาเหยา อย่าร้องไห้สิ พ่อไม่ได้ตั้งใจจะโทษเธอ ตอนนี้เธอห้ามตื่นเต้นเกินไปนะ เธอยังมีลูกอยู่ในท้อง!”
พอได้ยินลูกสะใภ้พูดถึงลูก ฟู่เจิ้นกั๋วก็รีบปลอบลู่เหยาทันที “เรื่องมันผ่านไปแล้ว เหยาเหยา พ่อเชื่อว่าเธอไม่ได้ตั้งใจ พ่อไม่โกรธแล้ว”
ตอนนี้สิ่งที่ฟู่เจิ้นกั๋วเป็นห่วงที่สุดก็คือลูกในท้องของลู่เหยา แถมยังเป็นแฝดห้าอีกต่างหาก!
แม้ฟู่เจิ้นกั๋วจะโกรธที่ตอนนั้นลู่เหยาพูดแบบนั้น แต่เขาก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของลู่เหยา
เป็นเพราะคู่แค้นของเขาวางกับดักไว้ลับ ๆ เห็นว่าเขาใกล้จะเกษียณแล้ว จึงจงใจเหยียบย่ำเขา
ลูกชายของเขามีความสามารถมาก อายุยังน้อยก็ได้เป็นผู้บังคับการกรมในกองทัพ และได้รับความไว้วางใจอย่างสูง
ทุกคนรู้ว่าฟู่หยวนเจิงเป็นผู้สืบทอดของเขา อีกไม่นานก็จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้การกองพล คู่แค้นจึงคิดฉวยโอกาสนี้เล่นงานเขา
อย่างแรกก็เพื่อเหยียบเขาแล้วไต่เต้าขึ้นไป อย่างที่สองก็เพื่อกดฟู่หยวนเจิงไว้ แล้วผลักคนของตัวเองขึ้นมาแทน
ลู่เหยาไม่คิดว่าฟู่เจิ้นกั๋วจะพูดแบบนี้ “พ่อ... พ่อไม่โกรธฉันแล้วจริง ๆ เหรอคะ”
ฟู่เจิ้นกั๋วพยักหน้า “พ่อไม่โกรธแล้ว อีกอย่าง เรื่องนี้ก็ไม่ค่อยเกี่ยวกับเธอ เธอแค่ถูกคนอื่นใช้ประโยชน์ ตอนนี้ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น ดูแลตัวเองดี ๆ แล้วคลอดหลานคนโตของพ่อออกมาให้ปลอดภัยก็พอ วางใจได้ ครอบครัวฟู่จะไม่ทำให้เธอลำบากแน่นอน”
แม้ครอบครัวฟู่กำลังจะถูกส่งลงไปทำงานในชนบทในอีกไม่ช้า แต่การดูแลให้ลูกสะใภ้คนนี้มีอาหารและเสื้อผ้าไม่ขาดก็ยังทำได้
ขณะนั้นเอง มีกลุ่มคนเดินเข้ามาจากด้านนอก ทุกคนสวมเครื่องแบบทหาร สีหน้าเคร่งขรึม ขณะมุ่งตรงมายังห้องผู้ป่วยของฟู่เจิ้นกั๋ว
“สหายฟู่เจิ้นกั๋ว เนื่องจากประเด็นที่ท่านมีจุดยืนทางชนชั้นไม่ชัดเจน ทางองค์กรจึงเริ่มดำเนินการสอบสวน ขอความร่วมมือจากท่านด้วย!”
ลู่เหยาชะงักไป ในนิยายต้นฉบับเหมือนไม่มีเหตุการณ์แบบนี้นี่นา ทำไมทางองค์กรถึงส่งคนมาอีกแล้ว?