แต่ลู่เหยาก็ยังเป็นลู่เหยา ยังคงเป็นผู้หญิงอ้วนดำที่ชั่วร้าย
“เธอคิดจะเล่นตลกอะไรอีก?”
ฟู่หยวนเจิงมองลู่เหยาจากเบื้องบน เสียงของเขาแฝงไปด้วยความโกรธที่แทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่
ลู่เหยาอยากจะตบร่างเจ้าของเดิมอีกครั้ง ชื่อเสียงของเจ้าของเดิมแย่มาก จนกระทั่งเธอพูดแบบนี้ ฟู่หยวนเจิงก็ยังไม่เชื่อเธอ
ลู่เหยาเป็นใคร เธอคือราชินีจอทองคำ การแสดงไม่ใช่เรื่องที่เธอถนัดที่สุดหรอกหรือ!
“ฉันไม่ได้เล่นตลกนะคะพี่หยวนเจิง ฉันรู้แล้วว่าฉันผิด ตอนที่ล้มเมื่อกี้ ฉันเกือบคิดว่าตัวเองจะไม่รอด”
“ฉันไปถึงหน้าประตูยมโลก เจ้าพ่อไต๊ส่งบอกว่าฉันทำผิดมหันต์ ต้องโดนทอดน้ำมัน ฉันกลัวจะตาย โชคดีที่ฟื้นขึ้นมา”
ลู่เหยาพูดไปพลางสังเกตสีหน้าของฟู่หยวนเจิงไปพลาง
เมื่อเห็นว่าเขาไม่ได้สงสัย เธอก็แสดงอาการร้องไห้ให้ดูเป็นชิ้นเป็นอันทันที
แต่ตอนนี้ลู่เหยาอ้วนเกินไป น้ำตาที่ไหลอาบใบหน้ากลมแป้นนั้นดูน่ากลัวเล็กน้อย
“หลังจากฟื้นขึ้นมา ฉันก็ทบทวนตัวตนในอดีตของตัวเอง เป็นฉันเองที่ไม่ดี ฉันไม่ควรปฏิบัติกับเธอแบบนั้น”
“แต่เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ฉันหวังว่าต่อไปนี้ฉันจะได้ชดใช้ให้เธอและครอบครัว”
“ข้างในนี้คือลูกของเรา ฉันก็ไม่อยากให้ลูกที่เกิดมาไม่มีพ่อ”
ลู่เหยาพูดพร้อมกับลูบท้องอย่างจริงใจ
เมื่อพูดถึงลูก ฟู่หยวนเจิงก็เริ่มมีอารมณ์อ่อนไหว
“เธอ...พูดจริงเหรอ?”
ลู่เหยารีบพยักหน้า: “จริงที่สุดๆ เลยค่ะพี่หยวนเจิง ไม่เชื่อเธอจับดูสิ ลูกเรากำลังเตะฉันอยู่!”
ฟู่หยวนเจิงมองท้องอันใหญ่โตของลู่เหยา หัวใจที่เดิมทีแข็งกระด้างก็เริ่มอ่อนโยนลงบ้าง
ท้องของลู่เหยาใหญ่จนผิดปกติ คนอื่นไม่รู้ คงคิดว่าเป็นเพราะความอ้วน แต่ลู่เหยารู้ดี ที่ท้องใหญ่ขนาดนี้เป็นเพราะเธอท้องแฝด
ลู่เหยาอยากร้องไห้อยู่ในใจ ชาติก่อนเธอไม่เคยขี้เหร่ขนาดนี้มาก่อน!
ระหว่างนั้นเอง ประตูก็เปิดออกในทันใด
“หยวนเจิง รถมาแล้ว รีบพาเหยาเหยาไปโรงพยาบาลดูหน่อย”
เป็นแม่ของฟู่หยวนเจิง เฉินหมานเจิน
ลู่เหยารีบลุกขึ้นยืน: “แม่คะ หนูไม่เป็นไร แค่เมื่อกี้น้ำตาลในเลือดต่ำนิดหน่อย”
เฉินหมานเจินตะลึง เธอมองลู่เหยาอย่างไม่อยากเชื่อ
ลูกสะใภ้คนนี้เรียกเธอว่าอะไรนะ?
เธอ...เธอเรียกเธอว่าแม่!
เฉินหมานเจินคิดว่าตัวเองฟังผิด จึงเอะใจมองไปทางลูกชาย
นี่ยังเป็นลูกสะใภ้ที่เอาแต่ด่าเธอว่ายายแก่จะตายอยู่หรือเปล่า?
“เหยาเหยา เธอ...ไม่เป็นอะไรจริงๆ นะ?”
ลู่เหยานึกขึ้นได้ว่า เจ้าของร่างเดิมเพราะฟู่หยวนเจิงไม่แตะต้องเธอ เธอก็ก่อเรื่องไปทั่ว แม้แต่คนในครอบครัวก็ไม่เคารพ
โดยเฉพาะครั้งก่อนที่เห็นฟู่หยวนเจิงอยู่กับรักแรกของเขา เธอถูกกระตุ้นจนทนไม่ไหว ทุกครั้งที่เห็นแม่สามีก็จะด่าว่าเป็นยายแก่จะตาย
แต่จริงๆ แล้ว แม่สามีคนนี้ดูไม่ได้แก่เลยแม้แต่น้อย
ลู่เหยารีบพยักหน้า: “แม่คะ ตอนที่หนูเป็นลมเมื่อกี้ หนูฝันว่าไปยมโลก เจ้าพ่อไต๊ส่งบอกว่าหนูเคยทำเรื่องไม่ดีไว้มากมาย ให้หนูกลับตัวเป็นคนดี ไม่งั้นจะให้หนูโดนทอดน้ำมัน แม่คะ ต่อจากนี้หนูจะดูแลแม่เป็นอย่างดีแน่นอน”
อะไรนะ?
ยมโลก? เจ้าพ่อไต๊ส่ง? ทอดน้ำมัน?
เฉินหมานเจินมองลูกสะใภ้ของตัวเอง นี่มันเรื่องอะไรกัน?
แต่ที่เห็นได้ชัดคือลู่เหยาดูตกใจกลัวมาก เฉินหมานเจินถอนหายใจในใจ
ไม่รู้ว่าเธอจะเปลี่ยนไปจริงหรือเปล่า แต่ตอนนี้ครอบครัวฟู่กำลังมีเรื่องเดือดร้อน ถ้าคนในครอบครัวสามัคคีกัน ก็คงผ่านวิกฤตไปได้
เฉินหมานเจินมองลูกชายของตัวเอง ฟู่หยวนเจิงพยักหน้า
“แม่ หลู่เหยาเธอตกลงที่จะเก็บลูกไว้ และไม่หย่ากับผมอีกแล้ว”
ตอนที่ฟู่หยวนเจิงพูดว่าลู่เหยาไม่หย่า เขาดูฝืนใจเล็กน้อย
ใครจะไปรู้สึกไม่ขัดใจได้ หากโดนใส่ร้ายแล้วต้องมานอนกับผู้หญิงขี้เหร่ขนาดนี้
เฉินหมานเจิน: “แบบนั้นก็ดีมาก แม่จะไปโรงพยาบาลบอกพ่อแก ให้พ่อแกดีใจด้วย”
ลู่เหยานึกขึ้นได้ทันใดว่า พ่อของฟู่หยวนเจิงถูกเธอทำให้โกรธจนต้องเข้าโรงพยาบาล
ตอนที่ลู่เหยาระบายความทุกข์ให้ใครฟัง ศัตรูคู่แค้นของตระกูลฟู่จับได้เป็นหลักฐาน ก็เลยฟ้องร้องฟู่เจิ้นกั๋ว
และในช่วงนั้นเองฟู่หยวนเจิงก็กำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการกองพล เพราะความสัมพันธ์ของฟู่เจิ้นกั๋ว ทำให้ฟู่หยวนเจิงในกองทัพมีบารมีสูงมาก
ดังนั้นเมื่อฟู่เจิ้นกั๋วถูกตรวจสอบ ตำแหน่งผู้บัญชาการกองพลของฟู่หยวนเจิงก็ถูกระงับไปด้วย แถมยังถูกเหยียดหยามให้ต้องลงไปทำงานชนบทอีก
ลู่เหยาพอได้ยินว่าจะต้องลงชนบท ก็คิดแต่จะหย่ากับฟู่หยวนเจิง และจะทำแท้งลูกคนนี้ทิ้ง
ฟู่เจิ้นกั๋วโกรธมาก อาการโรคหัวใจกำเริบ ต้องเข้าโรงพยาบาลทันที
ระหว่างที่ลู่เหยากำลังลังเลว่าจะตามแม่สามีไปโรงพยาบาลเพื่อขอโทษพ่อสามีดีหรือไม่ จู่ๆ เธอก็รู้สึกปวดท้องอย่างรุนแรง
“ปวด...ปวดจะตาย!”
ลู่เหยากุมท้อง เกือบจะยืนไม่อยู่ เธอคว้าแขนฟู่หยวนเจิงไว้โดยสัญชาตญาณ
ฟู่หยวนเจิงคิดว่าเธอจะเล่นตลกอะไรอีก เกือบจะสะบัดมือทิ้ง แต่ลู่เหยาปวดจนหมอบลงไปทันที
ลู่เหยานึกถึงเนื้อเรื่องในนิยายต้นฉบับขึ้นมาได้ ครั้งนี้เจ้าของร่างเดิมแท้งท้อง และยังถูกตรวจพบว่าท้องแฝด
หัวใจของเธอรับไม่ไหว ต้องรีบผ่าคลอด แต่ไม่คิดว่าเพราะเธออ้วนเกินไป การคลอดจึงยากลำบากมาก เกิดคลอดไม่ออกโดยตรง
ครอบครัวฟู่เกลียดเธออยู่แล้ว สุดท้ายในช่วงที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก็ต้องเลือกเอาลูกไว้ ส่วนเจ้าของร่างเดิมที่เป็นตัวหายนะก็ตายเพราะคลอดไม่ออก
ลู่เหยาตกใจจนหน้าซีด ถึงแม้เมื่อกี้จะแสดงไปบ้าง แต่มันไม่พอที่จะลบล้างอคติของคนในครอบครัวฟู่ที่มีต่อเธอ
รวมถึงฟู่หยวนเจิงด้วย เขาคงอยากให้เธอตายเพื่อจะได้แต่งงานกับรักแรกของเขาแน่ๆ
“พี่หยวนเจิง ช่วยฉันด้วย ช่วยลูกของเราด้วย!”
สายตาของฟู่หยวนเจิงหม่นลง ด้วยความเป็นคนมีคุณธรรม เขาจึงทำเป็นไม่สนใจไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นลู่เหยายังท้องเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูลฟู่
เขารีบย่อตัวลงประคองร่างอันใหญ่โตของลู่เหยา ให้เธอนั่งตัวตรงพิงตัวเขาไว้
เฉินหมานเจินรีบเข้ามาตรวจดูอาการให้ลู่เหยา ช่วงปีแรกๆ ที่เธอติดตามฟู่เจิ้นกั๋วออกรบ เธอเคยเป็นแพทย์ทหารมาก่อน
เมื่อเห็นเลือดไหลระหว่างขาของลู่เหยา สีหน้าของเธอก็ซีดเผือดทันที
“รถจอดอยู่หน้าบ้าน หยวนเจิง รีบพาเหยาเหยาไปโรงพยาบาลเร็ว”
ฟู่หยวนเจิงพยักหน้า ร่างสูงใหญ่กำยำอุ้มลู่เหยาขึ้นมาอย่างง่ายดาย แล้ววิ่งออกไปนอกประตู
โชคดีที่ฟู่หยวนเจิงผ่านการฝึกฝนในกองทัพมาตลอด ถึงแม้ลู่เหยาจะหนักถึง 200 ชั่ง เขาก็ยังอุ้มเธอออกไปได้อย่างสบาย
ขึ้นรถมาแล้ว ลู่เหยาปวดจนมึนงง
เธอกุมมือฟู่หยวนเจิงไว้แน่น ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่วินาทีเดียว
“พี่หยวนเจิง...ฉันจะตายไหม ฮือๆๆ...”
“ฉันรู้แล้วว่าฉันผิด ทำไมเจ้าพ่อไต๊ส่งยังไม่ปล่อยฉันไปอีก พี่หยวนเจิง...ฉันไม่อยากตาย ลูกของเราไม่มีแม่ไม่ได้!”
เมื่อเห็นลู่เหยามึนงงแต่ยังปกป้องท้องของตัวเองไว้ น้ำตาที่ไหลออกจากหางตาทำให้ชุดทหารสีเขียวหญ้าของฟู่หยวนเจิงเปียกชุ่ม
ฟู่หยวนเจิงมองลู่เหยาแบบนี้ ดวงตาที่เย็นชาเป็นนิสัยก็ฉายแววเวทนาขึ้นมาเล็กน้อย เขาปลอบโยนด้วยการลูบหลังมือของลู่เหยา
“จะไม่เป็นไร”
ขณะที่ลู่เหยากำลังกังวลว่าตัวเองจะตายหรือไม่ จู่ๆ ในหัวก็มีเสียงกระแสไฟฟ้าที่คุ้นเคยดังขึ้นมาอีกครั้ง
ติ๊ง—
【ผูกพันกับเจ้าของสำเร็จ ฉันคือระบบตั้งครรภ์ดีๆ ของคุณ ยิ่งเจ้าให้กำเนิดมากเท่าไหร่ เจ้าของก็จะยิ่งสุขภาพดีและอายุยืนยาว เจ้าของ เจ้าของ...】
ระบบตั้งครรภ์ดีๆ อะไรกัน?
【ฉัน...ฉันไม่ต้องตายแล้วใช่ไหม?】
【ใช่แล้วเจ้าของ ตอนนี้เจ้าของมีสามทางเลือก เจ้าของสามารถเลือกได้ตามความต้องการว่าจะอุ้มท้องลูกแบบไหน】
ลู่เหยาประหลาดใจที่พบว่าตัวเองสามารถสนทนากับระบบนี้ได้
【แน่นอนว่าเลือกไม่ต้องตายก่อน】
【ได้เลยเจ้าของ ได้ทำการเลือกที่ดีที่สุดให้เจ้าของแล้ว ขอให้โชคดีนะคะ!】
ลู่เหยาได้ยินคำพูดของระบบ ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก
ไม่นานก็ไปถึงโรงพยาบาล
เปลนอนฉุกเฉินของโรงพยาบาลถูกเข็นออกมา แต่คนหลายคนก็ยกตัวลู่เหยาคนเดียวไม่ขึ้น
ฟู่หยวนเจิงไม่ลังเล อุ้มลู่เหยาที่หมดสติขึ้นมาก็ตรงดิ่งไปยังห้องฉุกเฉิน
ห้องฉุกเฉิน
เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลรีบตรวจร่างกายให้ลู่เหยา
ฟู่หยวนเจิงและเฉินหมานเจินรออยู่ข้างนอกอย่างกระวนกระวาย
ส่วนหมอและพยาบาลในห้องฉุกเฉินตอนนี้แตกตื่นกันเป็นโกลาหล พวกเขายืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถึงได้ออกมาจากห้องฉุกเฉิน
“ญาติของผู้ป่วย พวกคุณก็แปลกจริงๆ สภาพคนท้องแบบนี้มันอันตรายมาก พวกคุณดูแลคนท้องกันได้ยังไง เธอท้องแฝดห้าคนแบบพิเศษแบบนี้ ต้องมาโรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการนานแล้ว”
“อะไรนะ? ท้องแฝดห้าคน?”
เฉินหมานเจินอุทานออกมาทันที!