ถ้าบนกระเช้าลอยฟ้าไม่มีอาวุธที่โจมตีจากกลางอากาศได้ เมื่อตกกลางคืนแล้วเจอสัตว์ปีศาจ ก็ทำได้แค่ใช้ค่าความทนทานของกระเช้าลอยฟ้ารับการโจมตีไปตรง ๆ
หรือไม่ก็เสี่ยงเปิดประตูกระเช้าลอยฟ้า ออกไปต่อสู้กับสัตว์ปีศาจกลางอากาศ ซึ่งเสี่ยงเกินไป เว้นแต่จะไม่มีทางเลือกจริง ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีใครเลือกทำแบบนั้น
ระบบอาวุธกระเช้าลอยฟ้าทั้งชุดใช้วัสดุไม่มากนัก แต่ตอนนี้เจียงไป๋ไม่มีชุดกระสุนมาตรฐานอยู่จริง ๆ จึงทำได้แค่ลองไปหาดูในตลาดซื้อขาย
“พวกนายหน้าเลือดจริง ๆ!” เจียงไป๋มองชุดกระสุนมาตรฐานที่ถูกตั้งขายอยู่ในตลาดซื้อขาย
มีคนตั้งขายไม่มาก แต่ราคาแต่ละรายหน้าเลือดสุด ๆ บางคนตั้งไว้ 30 เหรียญทอง บางคนถึงกับต้องการแลกกับแบบแปลนระดับยอดเยี่ยม
ต่อมาเจียงไป๋ก็เจอรายการขายอาหารประเภทเนื้อสัตว์ ซึ่งระบุว่าต้องการเนื้อสัตว์ปีศาจระดับดี 20 ชั่ง
คิดเฉลี่ยแล้ว เนื้อ 2 ชั่งต่อชุดกระสุนมาตรฐานหนึ่งหน่วย ราคานี้เจียงไป๋พอรับได้
ตอนนี้คนส่วนใหญ่น่าจะยังไม่มีระบบอาวุธกระเช้าลอยฟ้า คนผู้นี้มีโอกาสสูงที่จะเป็นหัวหน้าทีมเล็ก ๆ
เจียงไป๋ส่งข้อความส่วนตัวไปว่า “รับเนื้อสัตว์ปีศาจระดับดี 10 ชั่งไหม?”
อีกฝ่ายเห็นว่าเจียงไป๋เป็นคนถามก็รีบตอบกลับมา แต่น้ำเสียงฟังดูลำบากใจอยู่บ้าง
“พี่เจียง กดราคากันแรงไปหน่อยไหม? ตอนนี้ชุดกระสุนมาตรฐานก็มีน้อยอยู่แล้ว ไหน ๆ พี่ต้องการ แสดงว่าต้องมีแบบแปลนสิ่งปลูกสร้างที่เกี่ยวข้องใช่ไหมครับ”
เจียงไป๋เห็นอีกฝ่ายตอบกลับมา ก็รู้ว่ายังพอคุยกันได้
“ทั้งเขตมีคนต้องการวัสดุนี้ไม่กี่คน นายตั้งขายมา 2 วันแล้ว นอกจากฉันก็ไม่มีใครถามเลยใช่ไหม?”