“นังตัวดี คิดจะหนีไปไหน!”
“เชื่อฟังแล้วตามพวกพี่ไปซะ ดูแลพี่เถาให้ถึงใจ แล้วพวกพี่จะไว้ชีวิตแก!”
เจียงไป๋เลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพลิกตัววูบหลบอยู่หลังประตูและมองออกไปผ่านช่องแคบ ๆ
เขาเห็นชายหน้าตาเหี้ยมเกรียม 5 คนกำลังไล่ตามหญิงสาวคนหนึ่ง
ชายที่เป็นหัวหน้าหัวล้าน มีแผลเป็นบนใบหน้า รอบตัวแผ่กลิ่นอายเลือดจาง ๆ
หญิงสาวดูอายุราวยี่สิบต้น ๆ สวมชุดลำลองเรียบง่าย ใบหน้าเย็นชา แววตาและคิ้วคมกริบ
เศษโลหะคมกริบหลายชิ้นลอยวนรอบตัวเธอ ปลายนิ้วขยับเพียงนิด เศษโลหะก็พุ่งหวีดหวิวเข้าใส่คนเหล่านั้น คาดว่าพลังพิเศษของเธอเกี่ยวข้องกับพลังจิตหรือแรงโน้มถ่วง
แม้พลังพิเศษของหญิงสาวจะแข็งแกร่ง แต่ฝ่ายตรงข้ามมีจำนวนมากกว่า อีกทั้งหัวหน้ากลุ่มดูเหมือนจะปลุกพลังพิเศษสายต่อสู้ขึ้นมาได้ เจียงไป๋มองหมัดของอีกฝ่ายแล้วรู้สึกว่ามันทรงพลังอย่างน่าตกใจ ราวกับมีไอเลือดห่อหุ้มอยู่
“คนสวย ยอมแพ้เถอะ พลังพิเศษของเธอไม่ธรรมดาเหมือนกันนะ ถ้าตอนนี้คุกเข่าลงมาเลียเท้าฉัน แล้วเราค่อยคุยกันให้ลึกซึ้งสักหน่อย ฉันอาจจะใจดีไว้ชีวิตเธอก็ได้” พี่เถายิ้มลามกพลางขยับเข้าใกล้ ราวกับจินตนาการถึงภาพนั้นไปแล้ว
“ฝันไปเถอะ!” หญิงสาวเหลือบมองไปทางร้านค้า พื้นที่แถบนี้ซับซ้อนและหนีได้ง่าย เธอรู้ว่าหากไม่สู้สุดชีวิตตอนนี้ คงต้องมาตายอยู่ที่นี่แน่
หญิงสาวใช้พลังพิเศษเต็มกำลัง บังคับรถยนต์ที่ถูกทิ้งไว้ข้างทางให้พุ่งเข้าใส่พี่เถา ตอนนี้ร่างกายของมนุษย์ยังอยู่ในขอบเขตของมนุษย์ ต่อให้ร่างกายพี่เถาจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่กล้ารับรถทั้งคันตรง ๆ