เสียนเฟยหวั่นเกรงว่าจะมีผู้นำเรื่องที่นางมาขอพรจากต้นเทพที่นี่ไปแพร่งพราย นางทนฟังผู้อื่นกล่าวถึงอาการประชวรขององค์ชายใหญ่ไม่ได้ จึงหันไปมองขันทีน้อยที่อยู่เบื้องหลังทันที
ขันทีน้อยรีบมุ่งไปทางนั้น ทว่าพอไปถึง คนกลุ่มนั้นก็แอบหนีไปเสียแล้ว
ขันทีน้อยรีบกลับมารายงาน “เหนียงเหนียง คนเมื่อครู่ดูคล้ายกำลังจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของพระองค์พ่ะย่ะค่ะ”
เสียนเฟยขมวดคิ้ว “เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”
นางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนรีบพาคนออกจากที่นั่น “เรื่องคืนนี้ห้ามแพร่งพรายออกไป”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
……
ฮองเฮาหมดสติไปหนึ่งวันกว่าจะฟื้น ครั้นทราบว่ามีคนจงใจทำร้ายนางก็พิโรธยิ่งนัก ทว่านางไม่อาจปล่อยให้อารมณ์พลุ่งพล่านได้ จึงทำได้เพียงจิบโสมตุ๋นพลางฟังซั่วชุนรายงานสถานการณ์