ห้าวันต่อมา หลังพิธีศพของกุ้ยเฟยเสร็จสิ้น พระศพก็ถูกฝังไว้ในสุสานหลวง หนิงซวงเสวี่ยถูกบังคับให้ส่งตัวไปยังสุสานหลวง
ภายในสุสานหลวงมีเหล่าแม่นมชราผู้คอยเฝ้ารักษา พวกนางแต่งกายเรียบขรึม ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย ยืนเรียงอยู่สองฟากด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
โลงศพของกุ้ยเฟยจะถูกนำไปไว้ในห้องหลัก เพื่อฝังร่วมกับฮ่องเต้
ทันทีที่หนิงซวงเสวี่ยถูกคุมตัวมาถึง คนเฝ้าสุสานก็รีบเดินเข้าไปหา
หนิงซวงเสวี่ยดิ้นรนพลางกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง “ปล่อยข้า! ข้าจะเข้าเฝ้าฮ่องเต้ พวกเจ้ากล้าดีอย่างไรถึงส่งข้ามาที่นี่?”
องครักษ์ที่นำตัวหนิงซวงเสวี่ยมาส่งกำชับเหล่าแม่นมว่า “ฮ่องเต้มีรับสั่งให้คนผู้นี้เฝ้าสุสานหลวงให้กุ้ยเฟยเหนียงเหนียง”
แม่นมชรารีบขานรับ “เพคะ!”
หนิงซวงเสวี่ยถูกแม่นมอีกหลายคนคุมตัวออกไปจากที่นี่ ก่อนจะถูกขังไว้ในห้องห้องหนึ่ง สุสานหลวงแห่งนี้กว้างใหญ่ยิ่งนัก หนิงซวงเสวี่ยขัดขืนอย่างหนัก “ข้าไม่อยู่ที่นี่! พวกองครักษ์อยู่ที่ใด ให้พวกเขาส่งข้ากลับไป!”
หนิงซวงเสวี่ยอาละวาดอยู่พักใหญ่ จนเหล่าแม่นมหลายคนเอานางไม่อยู่
ไม่นานนัก แม่นมชราผู้เป็นหัวหน้าก็ผลักประตูเดินเข้ามา
หนิงซวงเสวี่ยรีบก้าวเข้าไปหา “เฝ้าสุสานอะไรกัน ฮ่องเต้จะทรงยอมให้ข้าเฝ้าสุสานให้หญิงผู้นั้นได้อย่างไร ข้าจะไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้บัดนี้!”